ันเถอะ”อันโหรวเดินเข้าไปเป็นคนแรก แม้ว่าใบหน้าของเธอนั้นจะดูดซีดเหลือง น้ำเสียงแหบแห้ง แต่ผู้หญิงคนนี้ก็เป็นคนที่จิ่งเป่ยเฉินชื่นชอบเป็นพิเศษ นับตั้งแต่วันที่เข้ามาในบริษัท เธอกลายเป็นผู้รับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียวในแผนงานที่ใหญ่โตครั้งนี้ เมื่อเห็นเช่นนี้ก็ต้องบอกได้เลยว่าเธอมีความสามารถที่ไม่ธรรมดาเมื่ออันโหรวเดินเข้ามา เห่อเฉ่าที่สวยงามจนน่าตะลึงก็เดินตามเข้ามาด้วย พลันเดินเข้ามาภายในห้องโถง ผู้คนมากมายจึงต่างหันมาจับจ้องที่เธอสะอาด บริสุทธิ์ ไม่มีอะไรที่ดูสกปรกแม้แต่น้อย ผิวพรรณก็ดูดี เปรียบประหนึ่งหยกที่แสนล้ำค่าตอนนี้พวกเขาเมื่อลองคิดถึงลูซี่ดูแล้ว พวกเขาก็รู้สึกว่าเธอนั้นค่อนข้างจะดูเลี่ยนเกินไปหน่อย หากมาคู่กับภาพลักษณ์ผลิตภัณฑ์ของพวกเขาแล้วละก็ คงแตกต่างกันมาก“สวัสดีค่ะทุกคน ดิฉันชื่อเหอเฉ่า” เธอเอ่ยทักทายด้วยความจริงจัง ก่อนจะนั่งลงด้านหลังของอันโหรวฉีเซิ่งเทียนเหลือบมองเหอเฉ่าเล็กน้อย ก่อนจะมองไปที่อันโหรว เขาถอนหายใจออกมาเบา ๆ แอบเสียดายอยู่เล็กน้อย เขาคิดว่าถ้าหากอันโหรวไม่มีใบหน้าซีดเซียว น้ำเสียงไม่แหบแห้ง น่าจะสวยและงดงามกว่าเหอเฉ่าเป็นอย่างมากในขณะที่ทุกคนกำลังจับจ้องไปยังเหอเฉ่าอยู่นั้น จิ่งเป่ยเฉินกับหลินจื่อเซี๋ยวก็เดินเข้ามาพอดี เมื่อพวกเขาก้าวเข้ามา ประตูก็ถูกเปิดออก และการแถลงข่าวที่แท้จริงก็ได้เริ่มต้นขึ้นจิ่งเป่ยเฉินเอนหลังพิงเก้าอี้ด้วยท่าทางเกียจคร้าน ดวงต
