กขึ้น ก่อนจะลูบหัวของเด็กชายตัวเล็ก อันโหรวพูด “หยางหยาง รีบไปนอนได้แล้ว เด็กดีไม่ควรนอนดึกนะ”เจ้าเด็กตัวเล็ก เลิกคิ้วขึ้นแล้วลงจากโซฟาอย่างเชื่อฟัง “แม่จ๋าฝันดีครับ น้าจื่อเซี๋ยวฝันดีครับ”อันโหรวมองดูลูกชายเธอเข้าไปในห้อง ก่อนจะหันหน้าไปยังหลินจื่อเซี๋ยว ก่อนจะคิดเอ่ยปากบอกให้เธอไปพักผ่อน เพียงแต่หลินจื่อเซี๋ยวก็รีบยื่นมือออกมา ก่อนจะเกาหัว แกร่กๆ และพูดขึ้น “ต่อให้ทำตัวเข้มแข็งกับคนอื่นก็ช่างเถอะ อยู่กับฉันไม่ต้องเกรงใจนักหรอก อยากไปอาบน้ำรึเปล่า? ฉันจะได้พาเธอไป หรือจะให้ฉันอาบน้ำให้เธอด้วยเลย?”อันโหรวภายในรู้สึกซาบซึ้ง เธอคิดอยากจะไปอาบน้ำอยู่แล้ว เธอค่อนข้างรู้สึกอึดอัด เนื่องจากตอนนี้เนื้อตัวก็มอมแมมสกปรก เหงื่อก็ไหลไปทั่วตัว เหนียวเหนอะหนะไปหมด“ไปเถอะ ฉันจะใส่น้ำให้เธอแล้วค่อยออกมา”หลินจือเซี๋ยวพูดไปขณะที่ประคองอันโหรวเข้าไปในห้องอาบน้ำ ในห้องมีอ่างอาบน้ำอยู่ เธอเปิดน้ำก่อนจะปรับอุณหภูมิให้คงที่ หลังจากนั้นหลินจือเซี๋ยวก็ประคองตัวเธอเข้าไปในห้องต่อ ก่อนจะถอนหายใจออกมาหนึ่งครั้ง “น้ำอุ่นได้ที่แล้ว เธออาบเสร็จแล้วเรียกฉันนะ”อันโหรวจับมือของเพื่อนเธอ และพูดขึ้นว่า “ไม่ต้องหรอก ขอแค่….”สีหน้าของหลินจื่อเซี๋ยวพลันเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด ก่อนจะขัดคำพูดของอันโหรวขึ้น “อยู่กับฉันไม่ต้องเกรงใจหรอก หลังจากนี้ฉันอาจจะเจอเรื่องแบบนี้เข้า พอถึงตอนนั้นค่อยเปลี่ยนให้เธอมาดูแลฉันก็พอ”เมื่อพู
