ะให้ฉันอาบน้ำให้เธอด้วยเลย?”อันโหรวภายในรู้สึกซาบซึ้ง เธอคิดอยากจะไปอาบน้ำอยู่แล้ว เธอค่อนข้างรู้สึกอึดอัด เนื่องจากตอนนี้เนื้อตัวก็มอมแมมสกปรก เหงื่อก็ไหลไปทั่วตัว เหนียวเหนอะหนะไปหมด“ไปเถอะ ฉันจะใส่น้ำให้เธอแล้วค่อยออกมา”หลินจือเซี๋ยวพูดไปขณะที่ประคองอันโหรวเข้าไปในห้องอาบน้ำ ในห้องมีอ่างอาบน้ำอยู่ เธอเปิดน้ำก่อนจะปรับอุณหภูมิให้คงที่ หลังจากนั้นหลินจือเซี๋ยวก็ประคองตัวเธอเข้าไปในห้องต่อ ก่อนจะถอนหายใจออกมาหนึ่งครั้ง “น้ำอุ่นได้ที่แล้ว เธออาบเสร็จแล้วเรียกฉันนะ”อันโหรวจับมือของเพื่อนเธอ และพูดขึ้นว่า “ไม่ต้องหรอก ขอแค่….”สีหน้าของหลินจื่อเซี๋ยวพลันเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด ก่อนจะขัดคำพูดของอันโหรวขึ้น “อยู่กับฉันไม่ต้องเกรงใจหรอก หลังจากนี้ฉันอาจจะเจอเรื่องแบบนี้เข้า พอถึงตอนนั้นค่อยเปลี่ยนให้เธอมาดูแลฉันก็พอ”เมื่อพูดจบ เธอก็ดึงมือออกมา ก่อนจะเดินออกไปจากประตูห้องน้ำอันโหรวเมื่ออยู่ข้างใน ก็ถอดเสื้อผ้าออก ก่อนจะแตะไปยังกระเป๋าเสื้อ จู่ๆเธอก็นึกขึ้นได้ว่าโทรศัพท์ของเธอนั้นหายไปแล้ว!อันโหรวที่นั่งรออยู่ในอ่างอาบน้ำ เธอหลับตานึกถึงครั้งสุดท้ายที่หยิบโทรศัพท์ออกมา ตอนนั้นเธอกำลังโทรคุยกับหลินจื่อเซี๋ยว และหลังจากนั้นก็เป็นลมหมดสติไปยิ่งคิดเท่าไหร่ก็ยิ่งวิตกกังวลมากขึ้น ในโทรศัพท์ของเธอมีหลายสิ่งหลายอย่างอยู่เยอะมาก ถ้าหากมีคนอื่นหยิบไปเธอเองก็ไม่ได้กังวลเท่าไหร่นักหรอก แต่ถ้าหากเป็นคนรู
