ั้งนั้น คุณสั่งให้ผมจับตัวผู้หญิงคนนี้มา ตอนนี้คุณกลับมาบอกไม่เกี่ยวข้องอีกยังงั้นเหรอ!” หลี่เหวินยืนขึ้นพยุงตัวหลี่ฮ่าวที่ตอนนี้จมูกบวมไปทั่วทั้งหน้าจิ่งเป่ยเฉินมองไปที่ผู้หญิงอยู่ตรงหน้า ก่อนจะเม้มริมฝีปาก และพูดขึ้น “ขอดูหน้าหน่อยซิ”อันโหรวดึงแขนเสื้อของเธอออก ก่อนจะไอแค่กแค่ก และพูดอย่างไม่เป็นทางการไป “ประธานจิ่ง ไม่ต้องเห็นหน้าหรอก เธอคือเหอเหมียว ชู้ลับของโอวหยางลี่”“อันอีหาน ยัยสารเลว นี่เธอ….”เหอเหมียวโกรธแทบคลั่ง เอามือปิดหน้าอีกครั้งนึง อันอีหานตอนแรกที่ตกหลุมพรางของเธอ ตอนนี้กลับถูกจิ่งเป่ยเฉินช่วยชีวิตรอดมาได้ โอวหยางลี่มีหรือจะยอมช่วยเธอไว้เธอรู้สึกกลัวเมื่อคิดถึงจุดนี้ ก่อนจะจับชายกระโปรงสีขาว แน่นขึ้นและเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เบาไปว่า “ฉัน ฉันแค่อยากทำให้อันอีหานตกใจ ไม่ได้คิดจะทำอะไรเลยนะ”จิ่งเป่ยเฉินเลิกคิ้วขึ้น มุมปากของเขานั้นโค้งงอและเผยรอยยิ้มที่เย้ยหยัน “ถ้าเช่นนั้นฉันเองก็คงต้องขอหาอะไรมาแสดงให้กับคุณหนูเหอเสียหน่อยแล้ว เรามาหาอะไรเล่นสนุกๆกันดีกว่า ดีไหม?”
ตอนที่ 82 ปล่อยเธอซะ!
ห้องที่รกร้างค่อย ๆ ว่างเปล่า เหอเหมียวเริ่มรู้สึกหวาดกลัวขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะสังเกตไปรอบด้วยสายตาที่ไม่สบายใจ ช่วงที่คิดจะเดินออกไป ทันใดนั้นตัวเธอเองก็พบเห็นรองเท้าส้นสูงของอันโหรวที่เคยใส่ไว้ก่อนหน้านี่ขึ้น
“เจอตัวแล้ว คิดจะหนีไปไหน!” เหอเหมียวอุทานขึ้นเสียงดังอย่างดีใจ ก่อนจะเดินกะเผล
