ีไปได้ เงินพวกนั้นเราจะไม่ได้เลยนะ พี่ใหญ่…”
หลี่ฮ่าวทำหน้าเคร่งเครียด อดไม่ได้ที่จะเอามือไปตบที่หัวของหลี่เหวินก่อนจะพูดขึ้น “พูดไร้สาระอะไร ก็แค่ผู้หญิงคนเดียว มันหนีไปไม่ไกลหรอก น่าจะซ่อนตัวอยู่แน่ๆ รีบแยกย้ายตามหากันเถอะ”
หลี่เหวินที่ถูกตีหัว ก็ได้แต่หดหัวลง ก่อนจะพยักหน้าอย่างรวดเร็ว
สองพี่น้องต่างก็แยกย้ายกันตามหา ส่วนทางด้านของเหอเหมียวเอง ตัวเธอเริ่มวิ่งตามมา เสื้อผ้าทรงผมดูยุ่งเหยิง จากชุดเดรสสีขาวที่ดูสะอาดสะอ้านตอนนี้กลับเปื้อนไปด้วยฝุ่น เท้าของเธอบิดไปมาอย่างน่าเกลียด
เนื่องจากข้อเท้าของเธอเจ็บ แต่ก็ทำได้แค่กัดฟันฝืนทน เพราะหญิงแก่อย่างอันอีหานที่เธอดูถูก เตะเข้าไปที่ตัวเธอแบบนี้เข้า ตัวของเธอเองก็ไม่อาจจะบอกเรื่องพวกนี้ให้โอวหยางลี่ฟังได้ นอกจากตัวของเธอจะแก้ไขทุกอย่างด้วยตัวเอง
……
รถเบนท์ลีย์กำลังเร่งเครื่องตรงมาที่ถนนหลินปิน
สิบกว่านาทีแล้วที่ฉีเซิ่งเทียนรายงานให้เขาถึงรถที่ลักพาตัวอันโหรวไป เมื่อออกมาจากเมืองไปได้สักพัก ก็ตรงมายังชานเมืองทิศตะวันตก ซึ่งส่วนตำแหน่งนี้ไม่อาจทราบได้แน่นอน
“อันอีหาน คุณจะต้องไม่เป็นอะไร” จิ่งเป่ยเฉินกำพวงมาลัยอย่างแน่นหนา พร้อมกับขมวดคิ้วไปมา ก่อนจะเร่งคันเร่งที่เท้าอย่างรุนแรง
เขาไม่รู้ตัวเองเลยว่า ตัวของเขานั้นห่วงใยอันอีหานมากกว่าเดิมรึเปล่า หรืออาจจะเป็นเพราะว่าตัวเธอนั้นดูคล้ายกับโหรวโหรว หรือจะเป็นเพราะส่วนอื่น
รถเล่นขับผ่าไฟแดงไป
