ตอนที่ 71 ใครกล้าบอกว่าไม่รับกัน
ที่ห้องสำนักงานใหญ่ของผู้อำนวยการ
อันโหรวกำลังเดินวนไปมาที่หน้าประตูด้วยความไม่สบายใจเป็นเวลากว่าสิบนาที โดยเหลือบมองไปที่สำนักงานใหญ่ของประตู ที่ยามนี้ถูกปิดอยู่ชั่วคราว
เธอไม่รู้เลยว่าข้อสอบที่ใช้รับเข้านั้นเป็นแบบไหนกันแน่ เธอไม่ได้กังวลเรื่องลูกชายตัวน้อยแต่อย่างใด หยางหยางของเธอนั้นอ่านออกเขียนหนังสือได้ตั้งแต่เด็ก เป็นพวกรักการเรียน อีกทั้งยังเต็มไปด้วยความรอบรู้ที่หลากหลาย ซึ่งที่เธอห่วงอยู่นั้นเป็นหน่วนหน่วนเสียมากกว่า
นับตั้งแต่ยังเด็กลูกสาวตัวน้อยที่ชอบเอาแต่ใจเล็กน้อย แน่นอนว่าย่อมฉลาดในด้านอื่น แต่ในด้านการเรียนเธอกลับไม่ชอบเท่าไหร่นัก เมื่อถึงเวลาเรียนเข้าจริงๆ ก็กลับออดอ้อนจนเธอต้องใจอ่อนไป
ภายในห้อง อันหยางและอันหน่วนกำลังทำข้อสอบอยู่ ผอ.ห่าวบอกกับพวกเขาไปว่า ถ้าหากสอบข้อเขียนผ่าน ก็รอสอบสัมภาษณ์เสร็จก็จะสามารถเข้าโรงเรียนได้เลย
ห่าวเหล่ยกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้สำนักงาน และเฝ้ามองดูเด็กทั้งสองที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาทำคำถามอย่างจริงจัง ข้อสอบพวกนี้แน่นอนเธอเป็นคนตั้งคำถาม ด้านหน้าเป็นข้อสอบที่เกี่ยวข้องในด้านวิชาการ ส่วนใหญ่ข้อหลังๆมักจะยากมากขึ้น แน่นอนว่าเป็นคำถามเกี่ยวกับคณิตศาสตร์โอลิมปิก ที่แม้แต่เด็กธรรมดายังไม่อาจทำได้
อันหยางเขียนแบบทดสอบอย่างระมัดระวัง คำถามพวกนี้สำหรับเขานั้นไม่ยากเท่าไหร่ แต่พอเจอปัญหาพวกคณิตศาสตร์โอลิมปิก ก็ทำ
