จะได้เห็นฉากอย่างว่าใบหน้าของเขานั้นขาวซีด ก่อนจะรีบปลดเข็มขัดนิรภัยและลงจากรถก่อนจะก้าวขายาวๆไปหาอันอีหานชายที่มีเปลวไฟในดวงตา เขาจับมือไปที่อันโหรวด้วยความโกรธที่ถูกระงับจนเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เกลียดชัง “ถ้าหากผมไม่กลับมารับ คุณคงอยากจะไปกับเขาแล้วใช่ไหม?”
ตอนที่ 66 คุณอยากจะไปกับเขายังงั้นเหรอ?
“เธอกลับไปก่อนเลย” โอวหยางลี่สลัดเอามือที่เกาะแกะของเหอเหมียวออกไป และเมื่อเห็นคนขับรถกำลังมา เขาจึงผลักไล่ ให้เหอเหมียวเข้าไปข้างใน และเอ่ยออกไปว่า “ส่งเธอกลับไปซะ”
เขาแทบไม่ได้ให้โอกาสเธอเลยแม้แต่น้อย ไม่ช้าเสียงปิดประตูดัง ‘ปัง’ ก็ดังขึ้น
เหอเหมียวไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้ ใบหน้าที่สวยงามของเธอนั้นกลับแฝงไปด้วยความเกลียดชังที่ดูน่ากลัว ทำได้แค่ตอนนี้ต้องกลับบ้านไป และคิดวางแผนระยะยาวแทน
……
โอวหยางลี่กำโทรศัพท์เอาไว้ในแน่น ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้น “คุณเกลียดผม ผมรู้สึกได้”
อันโหรวทำได้เพียงหายใจเข้าลึกๆ และพยายามระงับความโกรธเกรี้ยวที่พลุ่งพล่านอยู่ในใจ ก่อนจะรักษาความสงบด้วยรอยยิ้ม “คุณชายโอวหยางเข้าใจผิดไปหน่อยรึเปล่า? ฉันขอบอกเลยว่า พวกเราเจอกันเป็นครั้งสองแล้ว พูดคุยไม่กี่คำก็บทสรุปเป็นเกลียดหรือชอบซะแล้วเหรอ”
เมื่อพูดจบ เธอก็ยกมือขึ้นมาตรงหน้าเขา “มีข่าวลือว่าคุณชายโอวหยางเป็นคุณชายที่อ่อนโยนไม่ใช่เหรอค่ะ อ่อนโยนทำไมอ่อนโยนที่ว่าตอนนี้เหมือนกับคนพาลเลยละคะ?”
โอวหยางลี่รู้สึก
