่าอันโหรวจะทำผิดขึ้นมาจริงๆ แต่เธอก็ดีใจมากที่อันโหรวคนนี้ทำผิดพลาด หัวใจเธอก็พลันเต้นไปด้วยความสุขจิ่งเป่ยเฉินไม่ได้คาดหวังอะไรกับการที่เธอขอโทษเช่นนี้ ตอนนี้มันเหมือนปิดท่าทีแต่ละอย่างเขาก็ไม่คิดอะไร“อันอีหาน มาหาผมที่ห้องทำงานที” จิ่งเป่ยเฉินเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ่มต่ำ ก่อนจะเดินออกไปอันโหรวในใจนั้นยังเป็นห่วงเด็กๆ เพราะตอนนี้ก็เที่ยงแล้ว เธอจึงอดไม่ได้ที่จะพูดไปว่า “ประธานจิ่งค่ะ ฉันขอโทรหาลูกก่อนได้ไหม”จิ่งเป่ยเฉินหยุดฝีเท้าลง เขาคิดอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะพงกหัวให้และพูดขึ้น “ผมให้เวลาคุณห้านาที”เมื่อพูดเสร็จ อันโหรวก็รีบเดินตามเข้าไปทันทีอันโหรวรู้สึกเป็นกังวลเล็กน้อย ส่งผลให้จิ่งเป่ยเฉินรู้สึกแปลกๆ และเดินตามเธอไปอันโหรวเดินมายังที่ห้องพักรับรอง ก่อนจะโทรศัพท์ไปยังที่บ้านอพาร์ตเมนต์ของหลินจือเซี๋ยว โทรศัพท์โทรไปตั้งนานแต่ก็ไม่มีใครรับเลยสักคนครั้งนี้เลยทำให้อันโหรวเป็นกังวลมากขึ้น ความวิตกกังวลในใจของเธอกลับขยายมากขึ้นเช่นกัน[1] สำนวน ฟังไม่ได้ความแจ่มชัด พูดผิดๆพลาดๆ
….
ตอนที่ 56 นั้นน่ะเหรอความสามารถของคุณในบริษัทสกุลจิ่ง อันโหรวไม่สบายใจตลอดทั้งเช้า รู้สึกราวกับมีเรื่องอะไรบางอย่างเกิดขึ้น เปลือกตาของเธอกระตุกไปมาตลอด มันช่างรบกวนจิตใจของเธอมากนักฉิวซีจับจ้องไปที่อันโหรว ดวงตาที่ลงอายแชโดว์สีม่วงหรี่ตาคู่นั้นลง ก่อนจะพลันบิดตัวไปที่ข้างหน้า และหยิบแฟ้มแผนการวางแผนไปยังโต๊ะทำงานข
