ตอนที่ 57 หรือว่ามันอาจจะเป็นโอกาสของเขากัน
เมื่อถึงบ้านของหลินจื่อเซียวที่เป็นอพาร์ทเมนต์ ถังซั่วขับรถพาเด็กๆทั้งสองคนนี้ไปส่งที่ประตูบ้าน
อันหยางกระโดดลงจากรถอย่างเรียบร้อย ก่อนจะเหลือบมองไปที่นาฬิกา และก็คิดว่า แย่แล้ว เวลานี้แล้วสินะ แม่ต้องโทรมาแล้วแน่ๆ
“หน่วนหน่วน เร็วหน่อย”
อันหน่วนใช้มือประสานคล้อง การเคลื่อนไหวของเธอนั้นเชื่องช้ามากๆ เพราะกลัวว่าชุดเจ้าหญิงที่สวมใส่จะขาด เธอเลยต้องปกป้องเอาไว้
แขนและขาที่เล็กๆน้อย กับท่าทีที่กังวลสุดๆ เพราะกลัวเหมือนเหตุการณ์ครั้งที่แล้วมันทำให้ถังซั่วอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา
สาวน้อยคนนี้ ดูไปแล้วน่ารักน่าชังไม่เบา
“คุณลุงขา หนูกับพี่ชายถึงบ้านแล้ว ขอบคุณคุณลุงนะคะที่มาส่ง!” อันหน่วนในที่สุดก็ยืนจนได้ ละรีบหันหลังกลับมาขอบคุณเขาอย่างน่ารักน่าชัง
ถังซั่วอดไม่ได้แล้วจริงๆ ก่อนจะเอามือของเขาบีบไปที่แก้มน้อยๆของอันหน่วน และยิ้มขึ้น “ครั้งหน้าลุงจะเอาชุดเจ้าหญิงใหม่ๆและสวยกว่านี้มาให้หนูใส่นะ”
“ขอบคุณนะคะคุณลุง…..” อันหน่วนยิ้มไปมา ก่อนจะได้ยินเสียงของพี่ชายเรียกหา เขาก็โบกมาเรียก และโบกมือลาถังซั่วอย่างไม่เต็มใจ เธอจึงเอ่ยออกไปอีกว่า “พี่ชายของหนูเรียกแล้วค่ะ หนูต้องไปก่อน คุณลุงลาก่อนนะคะ”
เมื่อพูดจบ ขาน้อยๆของเธอนั้น ก็รีบวิ่งเตาะแตะไป โดนหัวหลังกลับมาดูบ้าง ก็พลันยกมือน้อยๆของเธอนั้นโบกมือกลับไปให้ถังซั่วที่ยืนรอพวกเขาเข้าประตูไป รอยยิ้มที
