บทที่ 59 วันนี้เปิดเผยตัวตนออกมาหรือเปล่า?
ในเวลาบ่ายสามโมง จิ่งเป่ยเฉินพาอันโหรวออกจากบริษัทสกุลจิ่ง ระหว่างทางมานี้เรียกได้ว่าเป็นที่น่าจับตาจนทำให้ผู้อื่นเกิดความอิจฉาขึ้นมา
โดยเฉพาะฉิวซี ดวงตาของเธอนั้นแทบจะถลึงหลุดออกมาโดยทันที
ทำไมผู้หญิงที่แก่และน่าเกลียดอย่างอันอีหานถึงทำให้จิ่งเป่ยเฉินสนใจได้ถึงขนาดนั้นนะ?
จิ่งเป่ยเฉินใช้สายตามองเธอด้วยความสงสัย กับท่าทางปฏิกิริยาท่าทางของเธอ
แต่อันโหรวกลับไม่ได้รู้สึกอายเลยสักนิด เธอพูกคุยสนทนากับคนรอบ ๆ ตัวเธอ แผ่นหลังของเธอตั้งตรง ส่วนรองเท้าก็ใส่ส้นสูงที่งดงามเดินอยู่บนพื้นหินอ่อนทำให้เกิดเสียงที่คมชัด เธอเดินอย่างไม่หวาดหวั่น
อันโหรวนั่งลงแล้วยื่นมือออกไปเพื่อคาดเข็มขัดนิรภัยแต่ถูกจิ่งเป่ยเฉินกระชากออกไป
เขาเอนตัวลงเล็กน้อยลดศีรษะลงและช่วยเธอรัดเข็มขัดนิรภัยให้แทน มันใกล้มาก ใกล้เสียจนกลิ่นน้ำหอมจาง ๆ ของเธอยังลอยติดอยู่ที่จมูกของเขา
“ เรียบร้อย”
จิ่งเป่ยเฉิน เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ขณะที่เขาขยับตัวขึ้น ริมฝีปากบางๆของเขานั้นได้ถูกกับใบหูของอันโหรว ซึ่งนั้นมันทำให้เธอรู้สึกเหมือนกับถูกไฟฟ้าช็อตขึ้นมาโดยทันที
อันโหรวรู้สึกกระวนกระวายใจเล็กน้อย มือที่อยู่ด้านหลังของเธอปรับเบาะอย่างไม่ได้ตั้งใจ แต่ใบหน้าของเธอยังคงเรียบเฉย
แม้กระทั้งตัวของเขาเองยังรู้สึกได้เลย หัวใจของเขานั้นเหมือนกับว่าแทบจะกระโดดออกมาได้โดยทันที
เมื่อรถสตาร์ทขึ้นอันโหรวม
