ตอนนี้เขายังคิดจะมาหาที่นี้เพื่อเอาลูกของฉันไปอีก ถ้าหากเขาหาตัวเด็กเจอ เกรงว่าพวกเขาคงถูกพรากจากฉันไปแน่ๆ ถ้าหากเด็กถูกเขาพรากไป ฉันก็คงอยู่ไม่ได้”อันโหรวเอ่ยด้วยความคิดที่อยู่ในใจ พลางพูดความจริงครึ่งนึง ไม่นานก็หลั่งน้ำตาออกมาเบาๆ แต่ความเป็นจริงแล้วมีเพียงครึ่งเดียว อีกครึ่งนึงคงต้องให้เด็กทั้งสองช่วยทำให้มันสำเร็จ ทำให้ชายหญิงชราคู่นี้ใจอ่อนหลังจากที่เตรียมการบางอย่างอะไรเรียบร้อย อันโหรวก็ใส่ชุดตัวตลก ก่อนจะเข้าไปข้างในเพื่อแต่งตัวหยิบเครื่องสำอางออกมาพร้อมแต่งหน้าตาให้ดูน่าเกลียด ซึ่งฝากให้ชายหญิงชราคู่นั้นดูแลเด็กๆไว้ตามลำพัง ไม่นานอันโหรวก็แต่งตัวเพิ่งเพิ่งออกมา พร้อมกับกับใส่กระโปรงลายดอกไม้ธรรมดา ที่ทำให้อันหยางต้องแอบตกใจเล็กน้อย“หน่วนหน่วน ลูกฟังคำที่พี่ชายพูดไว้ด้วย ถ้าหากเจอคุณลุง ห้ามเรียกเชียวนะ เข้าใจไหมค่ะ?” อันโหรวกลัวว่าลูกสาวจะปล่อยให้เธอความแตก จึงกำชับไปสามรอบแม้ว่าอันหน่วนจะไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่นัก แต่เธอก็พยักหน้าและให้คำสัญญาไปว่า “ไม่ต้องห่วงค่ะแม่ หน่วนหน่วนจะเชื่อฟังและจะไม่สร้างปัญหา”“หยางหยาง แม่จะให้โทรศัพท์ไว้กับลูกนะ น้าจือเซี๋ยวตอนนี้อยู่ที่หน้าประตูกำลังรอพวกหนูอยู่ พอถึงตอนนั้นให้หนูโทรหาน้าเขานะ” อันโหรวยื่นโทรศัพท์ให้อย่างระมัดระวังเพราะกลัวว่า ประธานจิ่งจะโทรหาเธออันโหรวคลายความคิดขึ้นทันที จากนั้นก็ยื่นมือไปลูบหัวของลูกชายเธอ และพูดไปว่า “ด
