อไม่คาดคิดก็คือ เมื่อผู้คนที่ถ่ายรูปของเธอไปแล้วนั้นกลับถูกใครบางคน อัพโหลดในอินเตอร์เน็ตด้วยหัวข้อที่ว่า :เด็กน้อยกับหญิงที่งดงามปรากฎตัว! หัวข้อนั้นกลับกลายเป็นที่นิยมอย่างรวดเร็วและถูกส่งต่อไปอย่างน่าตกใจที่สวนสนุก“พวกเรานั่งชิงช้าสวรรค์ด้วยกันไหม?”อันหยางพยักหน้า “ตราบใดที่อยู่กับแม่จ๋า ทำอะไรก็ได้ทั้งนั้นครับ”ทันใดนั้นเอง หัวใจของอันโหรวก็เผยความอบอุ่นขึ้น“แม่จ๋า หนูหิวน้ำ อยากกินน้ำ” อันหน่วนดึงที่ชายเสื้อของเธอเบาๆ“ได้จ้า ไปด้วยกันเถอะ” อันโหรวลูบไปที่ผมของลูกสาวเธอด้วยความนุ่มนวลเพียงแต่เมื่อเธอหันมานั้น ก็ถูกใครบางคนจับตัวเอาไว้อันหยางพลันมีสีหน้าตื่นตัวเต็มที่“คนสวย ขอข้อมูลติดต่อหน่อยสิ”เสียงของผู้ชายคนนั้นดังขึ้นเรื่อย ๆ คล้ายกับหมิ่นลี่ก็ไม่ผิดอันโหรวมองเข้าไปใกล้ๆ ก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นเขานั้นเองถนนหนทางนั้นชั่งคับแคบยิ่งนัก“ปล่อยมือด้วยค่ะ”เธอขมวดคิ้วและเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาไม่ว่าจะอะไรก็ตามแต่ ผู้คนก็ชอบมักจับข้อมือจริงๆหมิ่นลี่รู้ดีว่าตัวเองนั้นเมื่อชอบอะไรแล้ว ก็ยากที่จะปล่อยไป เขากลับจับมันมากขึ้น “คนสวย พวกเราเคยเจอกันมาก่อนรึเปล่า”เหอะเหอะ เธอไม่เคยเห็นเขามาก่อนได้ยังไง ในเมื่อตอนนั้นก็พบกันมาแล้วในฐานะอื่น แบบนี้มันช่างดูโง่เง่าเสียจริงๆ!“ปล่อยแม่จ๋าเดี๋ยวนี้นะ” เสียงของเด็กผู้ชายเอ่ยขึ้นออกมา ทั้งยังเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ดังมากขึ้น“โอ้ะ มีลูกสองคนแล้วเหรอเนี่ย
