ตอนที่ 41 ใช่ว่าถูกคนรังแกรึเปล่า?
เธอไม่อาจปล่อยให้เขาค้นพบตัวเองได้ อีกอย่างเมื่อคืนวานตัวเธอนั้นก็ไม่ได้กลับบ้าน เด็กสองคนนั้นคงเป็นห่วงแทบตายแล้วแน่ๆ โดยเฉพาะกับหยางหยาง
เมื่อคิดถึงจุดนี้แล้ว อันโหรวก็รีบลุกขึ้นโดยทันที ก่อนที่จะลุกจากเตียง มือของเธอก็ถูกชายคนนั้นจับไว้อีกครั้ง
หัวใจของอันโหรวพลางเต้นรุนแรง ไม่ใช่ว่าจะตื่นเร็วไปหน่อยไหม?
เพียงแต่วินาทีต่อมา แขนที่จับเธอนั้นก็ค่อยๆหลุดออกมา ไม่นานเธอก็หันไปดูเพียงชั่วครู่ ก็พบว่าชายคนนั้นดวงตาของเขากำลังหลับสนิทอยู่ เมื่อครู่บางทีอาจจะเกิดจากจิตสำนึกของเขาก็ได้
อันโหรวค่อยๆ ก้าวเท้าอย่างเบาๆ คว้าเสื้อผ้าของตัวเองเสร็จ เมื่อสวมเสื้อผ้าควบคุมปกปิดร่างกายแล้ว เธอก็ไม่สนใจว่าเสื้อของเธอมันจะเปียกอยู่หรือไม่
ตอนนี้ท้องฟ้าก็ยังไม่สว่างเต็มที่เธอจึงรีบออกไปโดยทันที!
แกร่กแกร่ก เสียงประตูปิดลงอย่างแผ่วเบาชายที่กำลังหลับใหลอยู่ยังคงยิ้มอยู่ที่มุมปาก
เมื่ออันโหรวเดินมาที่หน้าประตูก็หันเหความสนใจเป็นพิเศษโดยจับจ้องไปที่กล้องและพยายามหลีกเลี่ยงตัวเองให้มากที่สุด เพื่อที่จะหลีกเลี่ยงในจุดๆนี้เธอจึงได้ก้มหัวศีรษะลงเล็กน้อยก่อนจะ ปิดยังใบหน้าของตัวเองเพราะกลัวจะถูกบันทึกภาพเอาไว้
เมื่อเดินออกมาจากประตูใหญ่เธอก็พลันถอนหายใจด้วยความโล่งอกก่อนจะเรียกรถแท็กซี่ให้ออกมารับ
มือเปิดประตูรถก็พบว่ามีสายโทรศัพท์โทรเข้ามาหลายสิบสายโดยที่ยังไม่ได้รับซึ่งเป
