วามอบอุ่นขึ้น“แม่จ๋า หนูหิวน้ำ อยากกินน้ำ” อันหน่วนดึงที่ชายเสื้อของเธอเบาๆ“ได้จ้า ไปด้วยกันเถอะ” อันโหรวลูบไปที่ผมของลูกสาวเธอด้วยความนุ่มนวลเพียงแต่เมื่อเธอหันมานั้น ก็ถูกใครบางคนจับตัวเอาไว้อันหยางพลันมีสีหน้าตื่นตัวเต็มที่“คนสวย ขอข้อมูลติดต่อหน่อยสิ”เสียงของผู้ชายคนนั้นดังขึ้นเรื่อย ๆ คล้ายกับหมิ่นลี่ก็ไม่ผิดอันโหรวมองเข้าไปใกล้ๆ ก็รู้ได้ทันทีว่าเป็นเขานั้นเองถนนหนทางนั้นชั่งคับแคบยิ่งนัก“ปล่อยมือด้วยค่ะ”เธอขมวดคิ้วและเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาไม่ว่าจะอะไรก็ตามแต่ ผู้คนก็ชอบมักจับข้อมือจริงๆหมิ่นลี่รู้ดีว่าตัวเองนั้นเมื่อชอบอะไรแล้ว ก็ยากที่จะปล่อยไป เขากลับจับมันมากขึ้น “คนสวย พวกเราเคยเจอกันมาก่อนรึเปล่า”เหอะเหอะ เธอไม่เคยเห็นเขามาก่อนได้ยังไง ในเมื่อตอนนั้นก็พบกันมาแล้วในฐานะอื่น แบบนี้มันช่างดูโง่เง่าเสียจริงๆ!“ปล่อยแม่จ๋าเดี๋ยวนี้นะ” เสียงของเด็กผู้ชายเอ่ยขึ้นออกมา ทั้งยังเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ดังมากขึ้น“โอ้ะ มีลูกสองคนแล้วเหรอเนี่ย ทั้งยังเรียกว่าแม่จ๋า เป็นลูกของคุณจริงๆเหรอ?”อันโหรวเอามือของหมิ่นลี่ออก และเอ่ยตอบกลับไปว่า “ถ้าไม่ใช่ฉันให้กำเนิด หรือว่าคุณให้กำเนิดขึ้นมาล่ะ?”
….
ตอนที่ 44 ปล่อยแม่จ๋าของฉันนะ“ธุระของฉัน นายไม่ต้องสนใจหรอก” จิ่งเป่ยเฉินหยิบชุดสูทที่พนักงานโรงแรมนำมามอบให้ ไม่ว่าฉีเซิ่งเทียนจะมองเห็นเขาถอดเสื้อผ้าหรือเปลี่ยนเสื้อผ้าอะไรก็ตามเขาก็ไม่สนใจฉีเซิ่ง
