อย่างเย็นชาไป และไม่กี่วินาที ก็หันหน้ามามองที่อันโหรว “คุณชอบกินอาหารจานเบารึเปล่า?”“ฉันไม่ใช่คนเลือกกินขนาดนั้น” อันโหรวตกใจเล็กน้อย ก่อนจะตอบอย่างไม่เห็นแก่ตัวอะไรมาก“อืม งั้นเสิร์ฟอาหาร” จิ่งเป่ยเฉินพยักหน้า ก่อนจะเรียกพนักงานออกมาที่รออยู่นอกประตูมานาน ไม่นานนักก็เดินมาเสริฟ์อาหารกันยกใหญ่ดวงตาของถังซั่วและหมิ่นลี่พลันเบิกกว้างเต็มไปด้วยความสงสัย ราวกับว่ามีอะไรบางอย่างที่ผิดปกติตรงหน้าของเขาจิ่งเป่ยเฉินใจดีกับผู้หญิงที่ขี้เหร่คนนี้ด้วย? ไม่ใช่ว่าไม่สนิทกับพวกผู้หญิงหรอกเหรอ? ทั้งยังมีเรื่องอาการไม่รู้สภาวะใบหน้าอีก…หรือว่าเปลี่ยนรสนิยมแล้ว? มันเป็นเพราะอาการข้างเคียงหรือยังไงกัน?“ดื่มนม ห้ามดื่มแอลกฮอล์” จิ่งเป่ยเฉินวางกระป๋องนมที่นำเข้ายี่ห้อ Silk ออกมาตรงหน้าเธอ“แน่นอนว่าฉันนั้นไม่ดื่มแอลกอฮฮล เพราะถ้าดื่มไปจะทำเรื่องผิดพลาดเอาได้”หมิ่นลี่แทบจะทนไม่ไหวกับการที่ทั้งสองคนแสดงออกมาในรูปแบบนี้ “วันนี้เป็นวันต้อนรับฉันกลับมา อย่ามาสวีทต่อหน้าฉันเชียว! วันนี้ไม่เมาไม่เลิก!”ถังซือเถียนเองก็เริ่มทนไม่ไหวเหมือนกัน ก่อนจะเอ่ยออกไปสองสามประโยค พร้อมกับแสดงท่าทางที่น่ารำคาญ แต่เมื่อมองไปยังพี่เฉิน ก็พลันเปลี่ยนท่าทีโดยทันทีนี่เขารับมันได้ด้วยเหรอ?เป็นไปไม่ได้!ถ้าเธอแพ้ผู้หญิงคนก่อนหน้าก็ไม่เป็นไร แต่ผู้หญิงคนนี้เธอรับไม่ได้ เธอไม่รู้เลยว่าผู้หญิงที่ขี้เหร่และน่าเกลียดแบบนี้มาจากไหนกัน
