ตอนที่ 33 การถูกฮุบกิจการ นับว่าผลประโยชน์ที่ดีที่สุดในช่วงชีวิตแล้ว
อันโหรวเดินเข้ามา และเตือนด้วยความหวังดี “การถูกฮุบกิจการ นับว่าผลประโยชน์ที่ดีที่สุดในช่วงชีวิตแล้ว”ผู้จัดการแทบไม่อาจยืนรั้นทนไหวได้ ขาของเขานั้นพลันหมดแรง เดินก้าวถอยหลังไปทีละก้าวช่วงเวลานั้น จู่ๆก็มีเสียงของผู้หญิงเจี้ยวจ้าวดังขึ้น “พี่โอวหยาง ที่แท้โรงงานหยกก็มีหน้าตาแบบนี้นี่เอง”สายตาของอันโหรวพลันกระตุกหนึ่งขั้นมาอย่างรุนแรง พี่โอวหยาง… หัวใจของเธอนั้นพลั่นสั่นไหวขึ้นทันที ก่อนจะหันเหไปยังทิศทางของเสียงผู้หญิงคนนั้นที่อยู่เบื้องหน้าเมื่อได้เห็นใบหน้าที่ดูคุ้นเคย หัวใจของเธอก็พลันดิ่งจมลงขึ้นทันทีคิดไม่ถึงเลยว่า ห้าปีให้หลัง เธอยังได้พบกับโอวหยางลี่อีกครั้งนึงอีกทั้งผู้หญิงจับแขนของเขานั้น ก็ไม่ใช่เหลียวเว่ย แต่กลับเป็นผู้หญิงที่ใบหน้าสดใส คำพูดของเธอมันราวกับยังไม่บรรลุนิติภาวะมากเท่าไหร่นัก รู้สึกได้ว่าตัวของเธอนั้นยังเป็นแค่นักเรียนนักศึกษา“กลุ่มโอวหยางคิดอยากได้สกุลเห่อด้วย?” น้ำเสียงที่เย็นชาของชายดังขึ้น ส่งผลให้อันโหรวได้หันหน้าไปมองดวงตาที่เย็นชาของจิ่งเป่ยเฉินด้วยความรวดเร็วดวงตาที่เย็นชาเช่นนี้แน่นอนว่าต้องไม่ธรรมดา แต่มันกลับเย็นเฉียบรามกับคมมีดที่ชุบไปด้วยน้ำแข็ง ที่ราวกับสามารถหั่นเนื้อคนได้ทีละชิ้นทีละชิ้นโอวหยางลี่สลัดผู้หญิงคนนั้น ก่อนจะเดินไปที่ข้างหน้า และยิ้มกว้างขวาง และเอ่ยด้วยพูด้วยน้ำ
