ุภาพ แต่ทั่วไปแล้วหากคนอื่นที่ได้ยิน ต่างก็ต้องรับรู้ได้ทันทีว่าคำพูดที่เธอเอ่ยไปนั้นมีการประชดประชันเกิดขึ้นผู้หญิงที่อยู่ข้างๆโอวหยางลี่ ได้ยินสิ่งที่อันโหรวเอ่ยออกมา ใบหน้าของเธอก็พลันเปลี่ยนเป็นมืดครึ้มลงทันที พร้อมเงยศีรษะขึ้นและจดจ้องไปที่ใบหน้าของอันโหรวตรงๆ“เกี่ยวอะไรกับคุณด้วย? พี่ชายโอวหยางชอบก็คือฉัน ทำไม? เธอก็แค่ผู้หญิงที่ขี้เหร่ คิดสนใจ อยากอ่อยพี่โอวหยางของฉันยังงั้นเหรอ ถึงได้จงใจใช้คำพูดแบบนี้?”อันโหรวส่งเสียงหัวเราะออกมาและเอ่ยออกไปว่า “คนที่ตบแต่งภรรยาแล้ว อย่างเธอมันก็เป็นได้แค่หญิงชู้ หญิงชู้ผู้นี้ อา จะว่าไปในสมัยโบราณสตรีที่เป็นหญิงชู้ก็ใช่ว่าจะเป็นแค่นางสนม ไม่สิ ไม่ถึงกับนางสนมด้วยซ้ำ เพราะถึงอย่างไรนางสนมนั้นสามารถอาศัยอยู่ที่บ้านหลักได้ แต่ทว่าหญิงชู้กลับเลี้ยงดูได้แค่ภายนอก เธอว่าจริงหรือเปล่าล่ะ? น้องสาว”“ยัยแก่ นี่เธอชื่ออะไรกันแน่? คำพูดไม่กี่คำก็ทำให้เด็กวัยรุ่นคนนั้นถึงกับชักนำ ใบหน้าที่แทบแตกละเอียดออกมาได้ แน่นอนคำพูดพวกนี้หากเป็นเธอแต่ก่อนคงไม่กล้าเอ่ยวาจาแบบนั้นออกมาแน่ๆอ้ะ ใครพูดว่าเธอเป็นหญิงชู้ล่ะ! โอวหยางลี่กับเหลียวเว่ยแม้ว่าจะแต่งงานกัน แต่ก็แยกกันอยู่ แยกห้องอีกต่างหาก! ทั้งสองคนต่างก็ไม่ได้รักกันด้วยซ้ำ!จิ่งเป่ยเฉินยกมือขึ้น พร้อมดึงอันโหรว ไว้ที่ข้างหลังของตน“เธอเป็นพนักงานของสกุลจิ่ง” สิ้นเสียงประโยคเดียวก็เพียงพอที่จะอธิบายถึงสถานะของ
