ตอนที่ 30 นี่เขาคิดถึงใครกันแน่
อันโหรวมองไปที่เขา ทันใดนั้นก็เข้าใจได้ทันที ผู้ชายคนนี้มีความอยากรู้อยากเห็นคล้ายกับผู้หญิง เรียกได้ว่าเขามักสนใจผู้หญิงที่มีความแตกต่างกันไปแต่ละคน เรียกได้ว่าเหมือนอยากจะลองชิมลิ้มรสความไม่เหมือนใครหยกก็เปรียบเหมือนผู้หญิงในขณะนั้นเอง จิ่งเป่ยเฉินก็ยืนขึ้นอย่างกะทันหัน “ไปกันเถอะ ไปที่สกุลเห่อกัน”อันโหรวมองไปที่ดวงตาของเขา แต่ก็ยังไม่ได้ขยับตามไป เธอไม่จำเป็นต้องตามเขาไปสองต่อสอง ถ้าหากจะไป อย่างน้อยก็ควรเป็นฉีเซิ่งเทียน หรือไม่ก็หลินจือเซี๋ยวที่ควรติดตามไปด้วยถึงจะดูเหมาะสมมากกว่ายิ่งไปกว่านั้น ถ้าหากไปยังที่ตั้งของพวกสกุลเห่อก็ต้องเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องผลิตภัณฑ์ใหม่อย่างแน่นอน ซึ่งในส่วนนี้อย่างมากขั้นตอนที่ไปก็จำเป็นต้องรวบรวมข้อมูลเอาไว้ก่อนเธอเป็นแค่คนวางแผน ไม่มีภาระผูกพันในการรวบรวมข้อมูล เธอควรใช้พลังของเธอในการรวบรวมและวิเคราะห์แบบแผนให้ละเอียดถี่ถ้วนก่อน“ยังยืนอยู่ตรงนั้นอีกทำไม?” จิ่งเป่ยเฉินหยุดยืนอยู่ที่หน้าประตู มือของเขากำลังจับอยู่ที่ลูกบิดอันโหรวมองไปที่เขาและพูดออกไปว่า “ฉันไม่มีความจำเป็นต้องออกไปตรวจสอบกับคุณเลยนะคะ มันอยู่นอกเหนือแผนงานของฉันค่ะ”“ผมสั่งให้คุณไป” น้ำเสียงของเขาดูจริงจังและแฝงไปด้วยความหนักแน่น ซึ่งไม่อาจปฏิเสธได้เมื่อพูดจบจิ่งเป่ยเฉินก็มองไปที่เธอโดยไม่ยอมขยับไปไหน ได้แต่ยืนอยู่กับที่ จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากออ
