้เขาเริ่มลงทุนจี้ไปยังจุดอ่อน เม็ดเงินของมันก็จะมหาศาลและค่อนข้างเสี่ยงมากจิ่งเป่ยเฉินหัวเราะเบา ๆ “ก็แค่ฉุกคิดขึ้นมาโดยทันที อีกอย่างส่วนข้อมูลนี้ก็เป็นหยกที่ไม่เคยผ่านการประมูลหรือขายทอดตลาด อุตสาหกรรมจิ่งจึงคิดอยากจะลองเหยียบเข้าไปดู
นิ้วเรียว ๆ บาง ๆ ของเขาลูบไปมาบนรอยแดง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาอย่างไม่สบอารมณ์
ดวงตาคมและใบหน้าที่หล่อเหลาเงยขึ้นมามองและเอ่ยถามว่า “เจ็บไหม?”เขายังไม่ทันเอ่ยถามว่าบาดเจ็บได้ยังไง แต่กลับถามว่าเจ็บไหมแทนนี่เป็นพฤติกรรมที่ค่อนข้างปกติสำหรับตัวเขา ตอนแรกก็จับ จากนั้นก็ซักถามเธอส่ายหน้าพลางดึงมือกลับมา ก่อนจะเอ่ยไปว่า “ไม่เจ็บ ขอบคุณประธานจิ่งที่เป็นห่วงค่ะ แต่พวกเรามาคุยเรื่องโฆษกโฆษณากันก่อนดีกว่า ฉันคิดว่าเหอเฉ่านับว่าไม่เลวเลย มีนิสัยที่ค่อนข้างดี และปฏิบัติตัวน่าจะเหมาะสมกับผลิตภัณฑ์ค่อนข้างมาก ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ………”ยังไม่ทันเอ่ยประโยคพูดจบ เขาก็ดึงมือของเธอกลับมาด้วยความรุนแรง ใช้เวลาไม่นาน เธอก็ตกอยู่ในอ้อมแขนของเขาเธอพยายามบิดร่างของเธอออกเพื่อให้ตนเองเป็นอิสระ แต่กลับถูกเขากดไว้จนแน่น ถูกกักขังไว้อย่างรุนแรงจนหลุดออกไปไหนไม่ได้ราวกับว่าตอนนี้ถูกประกบไว้อย่างแน่นหนา ยากที่สลัดหลุดได้!จิ่งเป่ยเฉินรีบเปิดลิ้นชักด้วยมือขวาและหยิบยาทาแผลขนาดเล็กออกมา ก่อนจะค่อย ๆ แตะตรงรอยแดงนั้นกลิ่นสะระแหน่ที่สดชื่นลอยเข้ามาแตะจมูกของอันโหรว มันทั้งเย็นและหอมมากเ
