ไหมแทนนี่เป็นพฤติกรรมที่ค่อนข้างปกติสำหรับตัวเขา ตอนแรกก็จับ จากนั้นก็ซักถามเธอส่ายหน้าพลางดึงมือกลับมา ก่อนจะเอ่ยไปว่า “ไม่เจ็บ ขอบคุณประธานจิ่งที่เป็นห่วงค่ะ แต่พวกเรามาคุยเรื่องโฆษกโฆษณากันก่อนดีกว่า ฉันคิดว่าเหอเฉ่านับว่าไม่เลวเลย มีนิสัยที่ค่อนข้างดี และปฏิบัติตัวน่าจะเหมาะสมกับผลิตภัณฑ์ค่อนข้างมาก ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ………”ยังไม่ทันเอ่ยประโยคพูดจบ เขาก็ดึงมือของเธอกลับมาด้วยความรุนแรง ใช้เวลาไม่นาน เธอก็ตกอยู่ในอ้อมแขนของเขาเธอพยายามบิดร่างของเธอออกเพื่อให้ตนเองเป็นอิสระ แต่กลับถูกเขากดไว้จนแน่น ถูกกักขังไว้อย่างรุนแรงจนหลุดออกไปไหนไม่ได้ราวกับว่าตอนนี้ถูกประกบไว้อย่างแน่นหนา ยากที่สลัดหลุดได้!จิ่งเป่ยเฉินรีบเปิดลิ้นชักด้วยมือขวาและหยิบยาทาแผลขนาดเล็กออกมา ก่อนจะค่อย ๆ แตะตรงรอยแดงนั้นกลิ่นสะระแหน่ที่สดชื่นลอยเข้ามาแตะจมูกของอันโหรว มันทั้งเย็นและหอมมากเขาไม่ได้พูดอะไรสักคำ เขาค่อย ๆ บรรจงทาแผลไป จากนั้นก็นำปลาสเตอร์ที่อยู่ในมือมาฉีกออกและใช้มือซ้ายของเขาแปะไปที่แผลนั้นอย่างช้า ๆ และนุ่มนวลหลังจากนั้นไม่นานรอยแดงบนข้อมือเธอก็ค่อย ๆ จางหายไปอย่างช้า ๆ ทั้งยังรู้สึกเย็นสบายมากอีกด้วย“ไปบาดเจ็บแบบนี้มาได้ยังไง?” เขายังไม่ทันปล่อยมือเธอออก เขาก็เงยหน้ามองไปยังดวงตาของเธอน้ำเสียงที่เอ่ยถามนั้นค่อนข้างหนักแน่น ทัศนคติพลันเปลี่ยนไป เขาค่อนข้างระวัง เขากำลังจับสังเกตถ้าหากเธอโกหกเขาจะ