ตอนที่ 22 พี่คงไม่ใช่หวั่นไหวแล้วหรอกนะ
“งานวางแผน พรุ่งนี้เช้าตรู่ ตรงต่อเวลาด้วย”“ค่ะ ประธานจิ่ง” อันโหรวที่กำลังจะออกไปเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ให้ความเคารพจิ่งเป่ยเฉินไม่ได้เอ่ยอะไรขึ้นมาอีก ทำเพียงแค่มองเธอด้วยสายตาที่เยือกเย็น ก่อนที่จะเข้าไปในห้องของตัวเองเมื่อประตูถูกปิดลง ร่างของใครคนหนึ่งก็ได้หายไป ซึ่งนั่นทำให้เธอค่อนข้างรู้สึกโล่งใจเป็นอย่างมาก“แม่จ๋า แม่กลัวคุณลุงอย่างนั้นเหรอ?”เพื่อป้องกันไม่ให้ลูกสาวติดกับเขามากเกินไป อันโหรวจึงเอ่ยออกมาว่า “แม่กลัวเขานะ เขาดุมาก หน่วนหน่วนอย่าเข้าไปใกล้เขามากนะ”“แต่ว่า…..”“หน่วนหน่วน ฟังที่แม่บอกด้วย” หลังจากที่พูดจบ เธอก็จูงมือลูกสาวของตัวเองออกไปจากห้อง ก่อนจะรีบเดินไปที่ลิฟต์อย่างรวดเร็วทันทีที่ลิฟต์ปิดลง ประตูภายในห้องก็ถูกเปิดออกมาอีกครั้ง จิ่งเป่ยเฉินยืนพิงอยู่ที่หน้าประตู สีหน้าและแววตาของเขาช่างอธิบายได้ยากเขาดุมากงั้นเหรอ? นี่เธอกลัวเขา?เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เขาก็ขมวดคิ้วขึ้น ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและกดโทรออกฉีเซิ่งเทียนแทบจะโดดขึ้นมาทันทีที่เห็นสายของเขาโทรมา“ดึกดื่นแบบนี้ไม่ใช่ว่าพี่อยู่กับผู้หญิงขี้เหร่คนนั้นหรอกเหรอ….อะ ไม่นะ คุณหนูอัน…..” ยังไม่ทันได้พูดจบ เขาก็หยุดชะงักไปก่อน“พรุ่งนี้ส่งข้อมูลของอันอีหานมาให้หน่อย พรุ่งนี้เช้าก่อนเจ็ดโมง ฉันต้องได้รับอีเมล”“เธอมีลูกสองคน อยู่อังกฤษมาห้าปี เป็นผู้อำนวยการแผนก TE ทำไมกันเหรอ?
