เอง” เมื่อพูดจบ เธอก็รีบปิดคอมและพุ่งออกจากตัวเขา
ด้วยความเร่งรีบบวกกับการสวมใส่รองเท้าส้นสูงและด้วยความไม่ระวัง เมื่อถึงหน้าประตูก็ส่งผลให้เธอล้มลงแทบจะทันที
ท้องฟ้าที่หมุนไปรอบ ๆ แต่ที่หล่นนั้นกลับไม่ใช่พื้นเย็น ๆ แต่กลับเป็นแผ่นหลังที่บ่งบอกถึงความอบอุ่น
“คุณ….” อันโหรวเอ่ยขึ้นเพียงแค่นั้น เพราะประโยคต่อมากลับติดอยู่ในลำคอ พูดออกมาไม่ได้
มือใหญ่ ๆ โอบไปที่เอวของเธอ ถูกเขากอดเอาไว้ในอ้อมแขนแบบนี้ คืนนี้กี่ครั้งแล้วที่เธอตกอยู่ภายใต้อ้อมแขนของเขา และครั้งนี้เป็นการเผชิญหน้ากับเขาโดยตรงอีกด้วย
“เขียนแผนให้เสร็จ ถึงจะออกไปได้” จิ่งเป่ยเฉินปล่อยเธอออก อันโหรวรีบลุกขึ้นและเดินไปทันที
เพียงแต่ว่าเมื่อเธอลุกขึ้น เข่าของเธอก็พลันงอไปสัมผัสเข้ากับบางสิ่งบางอย่างที่ไม่ควรสัมผัส
นั่นคือจุดสัญลักษณ์ที่บ่งบอกความเป็นชายของเขา
อันโหรวหน้าแดงขึ้นมาทันที เธอทำตัวเคอะเขิน ไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงไปโดนจุดนั้นได้
