ยนเสื้อผ้า ตอนนี้ไม่ใช่ว่าหนูไม่สบายตัวอยู่เหรอ?” ประโยคเดียวกลับทำให้อันหน่วนหยุดชะงักลงทันที
“หน่วนหน่วนอยากได้ชุดเจ้าหญิงค่ะ”
“ได้”
อันโหรวไม่รู้ว่าทั้งสองคนกำลังพูดเรื่องอะไรกัน แต่เมื่อเห็นลูกสาวตัวน้อยของเธอที่ถูกอุ้มอยู่ในอ้อมแขนของเขาจู่ ๆ ก็พลันสงบลงแบบนั้น นั่นทำให้เธอรู้สึกกระวนกระวายใจมากขึ้น
เป็นเพราะสายเลือดครึ่งหนึ่งด้วยหรือเปล่าถึงได้เป็นแบบนี้? แม้ว่าเขาจะไม่รู้ว่านั่นเป็นลูกสาวที่เขาให้กำเนิดมา บางทีอาจจะเพราะแบบนั้นเลยทำให้พวกเขาสนิทกันได้เร็ว
“ประธานจิ่ง คุณช่วยคืนลูกมาให้ฉันที” อันโหรวเดินไปข้างหน้าเพื่อขวางทางจิ่งเป่ยเฉิน เธอรีบเดินด้วยความรวดเร็ว ก่อนที่จะตามไปถึงที่ลิฟต์
“ตอนนี้เด็กน้อยรู้สึกไม่สบายตัว ว่าจะพาไปเปลี่ยนชุดหน่อย” จิ่งเป่ยเฉินพูดจบก็ตรงไปกดลิฟต์ทันที
เธอเดินตามเข้าไปในลิฟต์และพบว่าลิฟต์นั้นไม่ได้ขยับไปไหน ข้างในมีหมายเลขชั้นที่สิบแปดปรากฏขึ้น
เห็นได้ชัดว่าลิฟต์ที่มุ่งตรงจากชั้นหนึ่งไปยังชั้นที่สิบแปดนี้ค่อนข้างพิเศษและเป็นลิฟต์เฉพาะ
