เหล่านั้นรู้ว่าพลังของนายผู้เฒ่าถดถอย นี่ไม่ใช่ว่าไม่สนใจความเป็นความตายของนายผู้เฒ่าจริงๆ ไม่เช่นนั้นหลายปีมานี้เขาคงไม่ให้คนไปหายาวิเศษจากทั่วทุกสารทิศมารักษาอาการป่วยของนายผู้เฒ่า
เพียงแต่สถานการณ์ของตระกูลมู่ไม่ค่อยดีนัก จวนฝูจู่ก็มาปฏิเสธการหมั้นหมาย ปรมาจารย์ไห่หรงก็ไม่ยอมให้ตระกูลมู่ใช้ชื่อเสียงของเขาไปทำเรื่องข้างนอก...ดังนั้นเขาจึงไม่มีวิธี มีแต่ต้องทำเช่นนี้ให้ตระกูลมู่ดีขึ้น
แต่นายผู้เฒ่าเป็นพ่อของเขา เขาอยากให้นายผู้เฒ่ากลับมาแข็งแรงจริงๆ แต่ก็โง่เขลาเกินไปเชื่อเฉินชิงเยียนอย่างไม่มีข้อสงสัยทั้งยังทำตาม คิดหาร้อยพันวิธีให้นายผู้เฒ่ายอมรับเฉินชิงเยียน
จึงได้เกิดเรื่องตามมามากมายเช่นนี้…
ซู่อีเห็นมู่หลิงหลังจากผ่านเรื่องเมื่อวานมาแล้วก็ไม่กล้าวางอำนาจอีก ในใจอดจะยิ้มเยาะไม่ได้
ที่แท้เขาก็มีตอนที่หวาดกลัว…
นางคิดว่ามู่หลิงจะดื้อรั้นในความคิดของตัวเองตลอด ไม่กลัวฟ้ากลัวดินเสียอีก
มู่หลิงไม่กลัวนายผู้เฒ่าจริง เพราะนายผู้เฒ่าไม่เคยตีเขาเช่นนี้ แต่เห็นได้ชัดว่าเฟิงหรูชิงกับหนานเสียนทำ
เกิดหนานเสียนควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ฆ่าเขาเล่า?
มู่หลิงเชื่อว่าหนานเสียนทำได้ ดังนั้นต่อหน้าหนานเสียนเขาพ่าย
