จ้าไม่รู้งั้นหรือ? เจ้าคงไม่ได้อยากจะบอกข้าว่าเฉินชิงเยียนต้องการทำร้ายนายผู้เฒ่า? ข้าจะบอกเจ้า ข้าไม่มีทางเชื่อ!”
มู่ชิงอิ้นรู้คำตอบนี้แต่แรก สีหน้าเขาเรียบนิ่งไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ
ด้วยนิสัยของมู่หลิงช้าเร็วก็ต้องตายในมือของหนานเสียนกับเสี่ยวชิง…
ดวงตาเฟิงหรูชิงเยือกเย็น “สุขภาพร่างกายของท่านอารองไม่ดีท่านไม่รู้หรือ? ท่านโทษเขาเช่นนี้ หากทำเขาโกรธจนเป็นอะไรขึ้นมา ไม่ต้องให้พวกข้าลงมือนายผู้เฒ่าก็ต้องตีท่านตายแน่”
“…”
ก่อนที่เฟิงหรูชิงกับหนานเสียนจะกลับมาเขาเป็นใหญ่ในตระกูล ใครก็ไม่กล้าต่อต้านเขา นอกจากนายผู้เฒ่าที่ระบายอารมณ์เป็นบางครั้งก็ไม่สามารถทำอะไรเขาได้
ตั้งแต่สองคนนี้มาตระกูลมู่ฐานะของเขาก็เปลี่ยนไป
ปกติเขาสามารถตำหนิมู่ชิงอิ้นได้ตลอด ตอนนี้แค่เขาเอ่ยว่าประโยคหนึ่งผู้หญิงสมควรตายคนนี้ก็ต้องกระโดดออกมา!
อย่าลืมว่าเขาต่างหากที่เป็นนายท่านรองตระกูลมู่ คนที่ควบคุมอำนาจในตอนนี้!
ช้าเร็วเขาจะทำให้ผู้หญิงคนนี้คุกเข่ากับพื้นร้องขอความเมตตา!
หลังจากพึมพำในใจสองสามประโยคแล้วใจของมู่หลิงก็ดีขึ้นมาบ้าง สายตาหันไปมองเฟิงหรูชิง
“เช่นนั้นเจ้าจะพูดอะไรกับข้ากันแน่?”
………………………..
