ตอนที่ 953 ดอกไม้วิญญาณ (4)
เฟิงหรูชิงบิดขี้เกียจอย่างเกียจคร้าน มองสีท้องฟ้าแล้วดวงตาของนางก็มีรอยยิ้มสดใสและอ่อนโยน
“กั๋วซือ พวกเราไปกันเถอะ”
ใบหน้าหนานเสียนนิ่งเย็น ก่อนที่จะจากไปสายตาของเขาหันไปมองเหล่าดอกไม้วิญญาณนิ่งๆ
ไม่มีใครสังเกตเห็น ในตอนที่สายตาของหนานเสียนกวาดไป ใบของดอกไม้วิญญาณเหล่านั้นสั่นไหวภายใต้สายลม ราวกับผักกาดน้อยๆ ที่กำลังสั่นสะท้าน...
…
วันรุ่งขึ้น
หน้าของเฉินชิงเยียนถูกพันเอาไว้ แม้จะเป็นเช่นนี้ก็ยังสามารถเห็นระดับความบวมแดงที่แก้ม
ทั้งนอกทั้งในพันอยู่หลายชั้น มองดูเหมือนซาลาเปาอ้วนกลม
“ชิงเยียนฮูหยิน เกิดเรื่องใหญ่ไม่ดีขึ้นแล้ว!”
สาวใช้รีบวิ่งเข้ามาจากด้านนอกประตู หายใจหอบเหนื่อย “เมื่อครู่นายน้อยกับเส่าฮูหยินพาคนกลุ่มหนึ่งไปตัดทำลายต้นไม้และดอกไม้ทั้งหมดในบ้านของนายผู้เฒ่าเจ้าค่ะ”
“เจ้าพูดอะไร?”
ร่างของเฉินชิงเยียนสั่นจนเกือบจะกลิ้งลงจากเตียง
มือของนางบีบไหล่สาวใช้แน่น เจ็บจนน้ำตาของสาวใช้เกือบจะไหลออกมา
“เมื่อครู่เจ้าพูดอะไร? หนานซู่อีกับมู่ชิงอิ้นไปทำอะไร?”
หากไม่ใช่ใบหน้านั้นถูกผ้าพันเอาไว้ เกรงว่าจะได้เห็นความโกรธและความดุร้ายบนใบหน้าของนาง
ยังมีความกลัวอยู่ด้
