วย
ใช่แล้ว เฉินชิงเยียนกำลังกลัว!
ที่นางกลัวย่อมไม่ใช่ซู่อีกับมู่ชิงอิ้น แต่เป็น…คนที่ทุกคนในตระกูลมู่ไม่รู้
สาวใช้กัดริมฝีปาก “เส่าฮูหยินกับนายน้อยพาคนไปตัดดอกไม้กับต้นไม้ทั้งหมดในบ้านนายผู้เฒ่าเจ้าค่ะ”
เฉินชิงเยียนตัวสั่นทั้งตัว ดวงตาของนางฉายแววรุนแรงและชั่วร้าย “ข้าจะไปบ้านนายผู้เฒ่าเดี๋ยวนี้ เจ้ารีบไปเชิญนายท่านรองมา เร็วเข้า!”
หากยังไม่มาก็จะสายเกินไปแล้ว!
เฉินชิงเยียนสาวเท้าวิ่งออกไปนอกห้อง สายตาของนางเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก วิ่งเร็วมากทิ้งเหล่าสาวใช้ติดตามไว้เบื้องหลัง
ไกลออกไปนางเห็นซู่อีที่กำลังสั่งการทุกคนตัดต้นไม้ ยังมีเฟิงหรูชิงที่กินองุ่นดูละครอยู่ด้านข้าง
มู่ชิงอิ้นยืนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ข้างๆ ซู่อี สายตาของหนานเสียนหยุดอยู่ที่เฟิงหรูชิงตั้งแต่ต้นจนจบ…
คนพวกนี้ไม่มองเฉินชิงเยียนที่รีบร้อนเข้ามาแม้แต่น้อย
“ท่านพี่ซู่อี นี่ท่านกำลังทำอะไร?” เฉินชิงเยียนเก็บความตื่นเต้นเอาไว้ในใจ นางกวาดตามองคนที่กำลังถอนดอกไม้อยู่ใบหน้าก็ซีดขาว
ดอกไม้ที่ถูกคนพวกนี้ถอนออกมามีไม่น้อยแล้ว โชคดีที่นางมาเร็วยังพอมีเหลืออยู่บ้าง
หากดอกไม้เหล่านี้ถูกตัดทำลายหมดเช่นนั้นนางก็จบสิ้นเป็นแน่!
คนคนนั้นจะต
