ห้ตัวเองรู้สึกเศร้า พูดเหตุผลอะไรกับคนพวกนั้น?”
มู่ชิงอิ้นส่ายหน้า “ที่ตระกูลมู่ มู่หลิงกับเฉินชิงเยียนล้วนเกรงใจต่อข้า ข้าเพียงแค่ไม่ชอบการกระทำของเฉินชิงเยียนที่ทำกับพี่สะใภ้ เพราะฉะนั้นข้าจึงได้เป็นปฏิปักษ์กับนางมาโดยตลอด ตอนนี้…”
เขาชะงักไปเล็กน้อยนัยน์ตาปรากฏแววฆ่าฟัน
“นางทำร้ายท่านพ่อ! ข้าไม่มีทางปล่อยนาง!”
เฟิงหรูชิงยิ้มบาง “ท่านฆ่าเฉินชิงเยียนตอนนี้แล้วหลังจากนั้นเล่า? ให้มู่หลิงสงสารนาง จดจำนางไปทั้งชีวิต? กลับกันก็จะแค้นพวกท่านไปทั้งชีวิต?”
มู่ชิงอิ้นเงยหน้าด้วยความประหลาดใจ
เขากับนางหนูคนนี้รู้จักกันได้ไม่นาน แต่เขารู้สึกว่านางหนูคนนี้มีแค้นชำระแค้น ไม่ใช่คนที่จะใจอ่อน
เฟิงหรูชิงยิ้มตาหยี “มู่หลิงต้องการทำร้ายข้าแล้วยังรังแกซู่อีกับหนานเสียนของข้า ความแค้นของข้ากับเขาไม่ใช่จะลบล้างได้เพียงเท่านี้ สิ่งที่ข้าต้องการไม่ใช่เขาจดจำเฉินชิงเยียนไปทั้งชีวิต และไม่ใช่เขาตายไปโดยไม่เจ็บปวดแม้แต่น้อย! เขาต้องแบกรับความรู้สึกผิดและความเจ็บปวด มีชีวิตอย่างน่าสังเวชต่อไป!”
“อีกอย่าง ข้าเคยพูดไว้แล้ว ไม่ว่าจะเชียนเถิงหลานหรือดอกไม้วิญญาณล้วนไม่ใช่ของที่ควรมีอยู่ในแผ่นดินใหญ่นี้ เบื้องหลังของเฉินชิงเยีย
