นจะต้องมีคนอยู่ มีคนให้ของเหล่านี้กับนาง ในตอนที่ยังหาตัวคนนั้นออกมาไม่ได้เฉินชิงเยียนจะตายไม่ได้!”
“ท่านอารอง รอข้านำตัวคนนี้ออกมาได้แล้วเฉินชิงเยียนพวกท่านก็จัดการได้ตามสบาย!”
วินาทีนี้เฟิงหรูชิงคิดถึงคำพูดที่ฮูหยินผู้เฒ่าหลัวเคยพูดกับนาง
เพื่อนเก่าของฮูหยินผู้เฒ่าหลัวผู้นั้นถูกคนบีบให้ไปอีกที่หนึ่ง ที่ที่ไปแล้วไม่มีวันกลับ!
หากนางเดาไม่ผิด ไม่ว่าดอกไม้วิญญาณหรือเชียนเถิงหลานล้วนเป็นของที่ลั่วไหลออกมาจากที่นั่น ดังนั้นนางจะต้องนำตัวคนที่อยู่เบื้องหลังเฉินชิงเยียนออกมาให้ได้!
“ได้” มู่ชิงอิ้นสูดหายใจเข้าลึก เก็บกดกลิ่นอายฆ่าฟันเอาไว้ในใจแล้วเอ่ยปาก
“เรื่องนี้ข้าจะพูดกับซู่อี พรุ่งนี้ท่านก็ส่งคนมาจัดการสิ่งเหล่านี้ให้หมดไม่อาจเหลือเอาไว้ได้ ละก็โชคดีที่ตอนกลางคืนไม่มีคนมา มิเช่นนั้นพลังวิเศษของคนเหล่านั้นคงถูกดูดไปจนหมด”
เฟิงหรูชิงเหมือนคิดอะไรขึ้นได้จึงเอ่ยปาก “จริงสิ ที่ที่ข้าอยู่ก่อนหน้านี้มีสาวใช้คนหนึ่งชื่อเสี่ยวย่า ท่านอารองพรุ่งนี้ท่านส่งคนไปรับเสี่ยวย่ากลับมาให้ข้า”
“วางใจเถอะ ข้าจะจัดการคนของเจ้าแทนเจ้าเป็นอย่างดี”
“นี่ก็สายมากแล้ว ดอกไม่วิญญาณพวกนี้หิวมานานมากแล้วอีกเ