ตอนที่ 941 มู่หลิงถูกอัด (7)
อีกทั้งเฟิงหรูชิงมีนิสัยเห็นตัวเองเป็นใหญ่ จะชวนให้คนชอบนางได้อย่างไร
อาจารย์ตาบอดตั้งแต่เมื่อไรกันนะ
แต่คิดถึงท่าทีของเขาเมื่อครู่แล้ว มู่ฮวนได้แต่กลืนคำพูดทั้งหมดกลับไป
อาจารย์ในเวลานี้ยังโกรธสิ่งที่ท่านพ่อท่านแม่ทำลงไปอยู่ เอ่ยปากออกมาในเวลานี้เป็นการกระทำที่โง่เขลา รออาจารย์หายโมโหแล้ว นางค่อยไปอ้อนวอน อาจารย์ต้องยอมให้อภัยนางแน่…
“ปรมาจารย์ไห่หรง” มู่ชิงอิ้นหัวเราะเบาๆ แผ่ไอสูงส่งออกมา “ตอนนี้ก็สายแล้ว งานเลี้ยงเริ่มได้แล้ว ปรมาจารย์ไห่หรงท่านไปนั่งเถอะ”
“ได้”
ปรมาจารย์ไห่หรงหัวเราะสองคำ เดิมเขาควรกลับไปนานแล้ว แต่ซู่อีกลับมา กอปรกับชอบเฟิงหรูชิง เขาจึงอยู่ต่อ
มู่หลิงเห็นปรมาจารย์ไห่หรงอยู่ข้างซู่อี ลำคอเขาแห้งผาก เดิมคิดอธิบายอะไร แต่เสียดายที่คนในโต๊ะมากเกินไป สายตาทั้งหลายจับจ้อง คำพูดทั้งหลายเขาจึงไม่ได้อธิบายออกมา
ในที่สุดงานเลี้ยงก็เริ่มขึ้นแล้ว
บรรดาสาวใช้ยกอาหารเลิศรสเข้ามา
คนทั้งหลายกระซิบกระซาบกันมองคนตระกูลมู่ด้วยสายตาดูถูกและด้อยค่า ชวนให้รู้สึกเหมือนถูกเข็มทิ่มแทงอยู่บนแผ่นหลัง
ซ้ำยังมีพวกหญ้าเอนตามลมทั้งหลาย ที่หดคอราวกับเต่าเกรงว่าเฟิงหรู
