ั้น ไม่เคยเห็นเจ้าของหอแห่งแรกผู้นั้นมาก่อน”
“เจ้าของหอแห่งแรกคงไม่ใช่คนของหลิงเสินเหมินหรอกกระมัง คนระดับคุณชายจิ่วหมิง ไม่มีทางอยู่ภายใต้ใครอื่น นอกเสียจากคนของหลิงเสินเหมินเท่านั้นที่ทำให้เขาสยบได้”
…
เฟิงหรูชิงมองเฟิงหลานที่เดินเข้ามาภายใต้แสงจันทร์สาดส่อง นางบังเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีนักขึ้นในใจ ถอยหลังไปสองสามก้าวอย่างตระหนักได้ ไปยืนอยู่ด้านหลังหนานเสียน
เฟิงหลานเห็นท่าทางหลบของเฟิงหรูชิงก็หัวเราะเบาๆ
นางสังหรณ์ใจว่าครั้งนี้องค์หญิงต้องไม่ปล่อยคุณชายไปง่ายๆ แน่
“นายผู้เฒ่า” เฟิงหลานสืบเท้าเชื่องช้ามาหยุดตรงหน้านายผู้เฒ่า “นี่คือของขวัญจากหอแห่งแรกของเรา ใครก็ได้ นำของขวัญส่งมา”
“เจ้าค่ะ!”
องครักษ์สาวแถวหนึ่งด้านหลังเฟิงหลานก้าวออกมา ในมือองครักษ์หญิงแต่ละคนถือกล่องใส่ยาวิเศษเอาไว้
ในทวีปนี้ ยาวิเศษเป็นของล้ำค่าที่สุด ดังนั้นคนนับไม่ถ้วนมอบของขวัญ ล้วนคำนึงถึงยาวิเศษเป็นอย่างแรก
โดยเฉพาะหอแห่งแรกที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาจากยาวิเศษ
ในสายตาของคนอื่นๆ ในตระกูลมู่ตรงไปตรงมา จับจ้องกล่องยาวิเศษที่เรียงรายเป็นแถว กลืนน้ำลายเอือก สายตาแฝงความแตกตื่นไว้
……………..
