ตอนที่ 930 ต่างมาอวยพร (7)
เฟิงหลานมองสายตาละโมบเหล่านั้น นางยังยิ้มปราย สายตาไม่ใส่ใจ
“ยาวิเศษเหล่านี้หอแห่งแรกขอมอบให้นายผู้เฒ่า”
นั่นก็หมายความว่าคนอื่นๆ ในตระกูลมู่ไม่มีส่วนแบ่ง
รอยยิ้มของคนกลุ่มนั้นแข็งทื่อไปเล็กน้อย ทำไมคำปฎิเสธนี้คล้ายกับคำของคนจากจวนเฟิงอวิ๋น
“ข้าขอบคุณคุณชายจิ่วหมิงแทนท่านพ่อด้วย”
มู่หลิงกวาดมองสายตาละโมบของคนตระกูลมู่ จากนั้นหยุดสายตาลงที่เฟิงหลาน เอ่ยด้วยเสียงเป็นมิตร
“ในเมื่อหอแห่งแรกมอบยาวิเศษเหล่านี้ให้ท่านพ่อ เช่นนั้นย่อมไม่มีคนแย่งชิง”
หลายปีมานานยาวิเศษที่ตระกูลมู่ให้นายผู้เฒ่ากินมีไม่น้อย มู่หลิงหาได้ใส่ใจยาวิเศษเหล่านี้
สิ่งเดียวที่เขาสนใจก็คือน้ำทิพย์ในมือนายผู้เฒ่านั้น
เฟิงหลานยิ้มอ่อนๆ “ยาเหล่านี้มิใช่คุณชายมอบให้”
มู่หลิงตะลึงงัน ไม่ใช่จิ่วหมิงหรือ ยังมีใครสามารถทำให้หอแห่งแแรกนำยาวิเศษมากมายส่ง
“ในเมื่อไม่ใช่คุณชาย เช่นนั้นคนที่มีอำนาจเช่นนี้ ย่อมเป็นเจ้าหอของหอแห่งแรกของพวกเราแล้ว”
ตั้งแต่ไรมาไม่เคยได้ยินชื่อเจ้าหอของหอแห่งแรกมาก่อน ต่อให้พวกเขารู้อยู่แก่ใจว่า เจ้าหอของหอแห่งแรกนั้นต้องเป็นคนขอหลิงเสินเหมิน และมีอำนาจเหนือกว่าจิ่วหมิงด้วย
แต่ที่ว่า
