รู้ก็ส่วนรู้ พวกเขาไม่เคยเห็น ดังนั้นย่อมอยากรู้ว่าเจ้าหอคือใครกันแน่
เมื่อได้ยินคำพูดของเฟิงหลาน นัยน์ตามู่หลิงเกิดประกายตะลึงวูบขึ้นมาวาบหนึ่ง เบื้องลึกในดวงตาคือความสงสัยใคร่รู้
“เจ้าของหอแห่งแรกหรือ ตระกูลมู่ของเราไม่เคยคบหาท่านเจ้าหอมาก่อน ทำไมท่านเจ้าหอถึงมอบยาวิเศษมากมายให้นายผู้เฒ่าด้วย”
เฟิงหลานค่อยๆ เบือนสายตามองเฟิงหรูชิง
เมื่อครู่เฟิงหรูชิงเห็นเฟิงหลานปรากฏตัว ก็เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีบางประการ โดยเฉพาะตอนที่เฟิงหลานพูดถึงเจ้าหอของหอแห่งแรก ในหัวของนางคล้ายเกิดระเบิดดังตู้ม
จิ่วหมิง!
เจ้าคนเลวนี่ถึงกับกล้าวางกับดักนาง!
“ท่านเจ้าหอเป็นคู่หมั้นคุณชายหนานเสียน วันนี้เป็นวันเกิดนายผู้เฒ่า หอแห่งแรกส่งควรมอบของขวัญ”
หากเป็นเมื่อก่อนมู่หลิงได้ฟังคำของเฟิงหลาน คงดีใจอย่างยิ่ง กระทั่งบีบให้หนานเสียนแต่งงานเสีย
แต่วันนี้เกิดเรื่องขึ้นมากมาย กอปรกับจวนเฟิงอวิ๋นปรากฏตัวก่อน ดังนั้นนาทีที่สิ้นเสียงเฟิงหลาน มู่หลิงหัวใจเต้นโครมคราม
เขามองไปตามสายตาของเฟิงหลาน ในหน้างามล่มเมืองปรากฏในคลองจักษุของเขา
ใบหน้าสง่างามซีดขาว มู่หลิงสั่นไปทั้งตัว กำหมัดอย่างไร้กำลัง
เฟิงหรูชิง ทำไมเป็นเฟิงหรูชิงอีกแล้ว
