งทุกวันนี้ สั่งสมมาจากยาวิเศษจำนวนไม่น้อย แต่ไม่ว่าจะใช้ยาวิเศษมากมายขนาดไหน พลังของนางก็ไม่มีอะไรให้น่ายำเกรงเลยสักน้อย
ความโอหังและภาคภูมิของมู่ฮวนในเวลานี้ล้วนถูกเฟิงหรูชิงเหยียบย่ำจนแหลกเป็นผุผง
ภายใต้สายตาคนนับไม่ถ้วน มู่ฮวนถูกเตะกระแทกกำแพง นางกระอักเลือด สีหน้าไม่เย่อหยิ่งอีก บิดเบี้ยวไปด้วยความโมโห!
“ซู่อีใส่ใจนายผู้เฒ่ามาก เห็นแก่หน้านาง วันนี้ข้าจะไม่ให้ตระกูลมู่ต้องเห็นเลือด”
เฟิงหรูชิงมองเหยียดมู่ฮวนที่ล้มกองอยู่บนพื้น “แต่หากยังมีคนยั่วยุข้าอีก หรือใช้คำพูดเหมือนผู้ใหญ่สั่งสอนหนานเสียนของข้า ข้าจะไม่สนว่าวันนี้คือวันอะไรอีกทั้งนั้น จะเอาเลือดล้างที่แห่งนี้แน่!”
นับตั้งแต่มู่ฮวนเป็นศิษย์ปรมาจารย์ไห่หรง ไม่ว่าใครก็ไม่กล้าโอหังต่อหน้านางอีก
ตอนนี้เฟิงหรูชิงเป็นคนเดียวคนนั้นที่กล้า!
“ช่างเถอะ!” เฉินชิงเยียนใช้สายตาห้ามมู่ฮวนไว้ นางขบปาก “วันนี้เป็นวันเกิดของนายผู้เฒ่า ทุกคนก่อเรื่องให้วุ่นวายเลย ต่างถอยกันคนละก้าวเถอะ เรื่องเมื่อครู่ ข้าไม่รู้อะไรเลยจริงๆ ล้วนเป็นสิ่งที่อันชุ่ยก่อขึ้นมาทั้งนั้น”
หัวข้อถูกผลักกลับไปที่อันชุ่ยอีกครั้ง
ทุกคนค่อยพบว่า อันชุ่ยถูกพวกเขาละเลยไปนาน เพราะ
