เฉินชิงเยียนเม้มปาก “ข้ามิได้แค้นถานซวงซวง น้องรอง ข้าไม่เข้าใจว่าทำไมเจ้าเอาแต่เป็นปรปักษ์กับข้า”
“เพราะเจ้าทำให้พี่สะใภ้โมโหจากไป”
มู่ชิงอิ้นทิ้งคำพูดแล้วจากไป
เฉินชิงเยียนโมโหจนปาถ้วยชาในมือลงพื้นอย่างรุนแรง หน้าบิดเบี้ยวง้ำงอ
หนานซู่อีอีกแล้ว!
นายผู้เฒ่าก็เป็นเช่นนี้ น้องรองก็เป็นเช่นนี้
ทำไมทั้งสองคนนี้เอาแต่ปกป้อง พวกเขาไม่เคยคิดสักนิดเลยหรือว่า ในตระกูลมู่ตั้งแต่ข้างบนท่านลุงท่านน้าในตระกูล ไปจนถึงบรรดาองครักษ์บ่าวไพร่ด้านล่างล้วนไม่ชอบซู่อีเพราะเหตุใด
หากหนานซู่อีดีพอ ก็ไม่มีทางเป็นเช่นนี้
สองคนนี้ดันตาบอด ทั้งๆ ที่เป็นคนสนิทของพี่หลิงแท้ๆ ยังปกปกป้องหญิงขี้อิจฉานางหนึ่ง!
ใบหน้าเปื้อนรอยน้ำตาของเฉินชิงเยียนยิ่งเย็นชา ทั้งดุร้าย
ต้องมีสักวันหนึ่งที่นางทำให้มู่ชิงอิ้นเข้าใจว่า เมื่อเทียบกับหนานซู่อีแล้ว นางเหมาะเป็นสะใภ้ตระกูลมู่มากกว่า
…
งานเลี้ยงวันเกิด
เรือนใหญ่ตระกูลมู่รับแขกเหรื่อคึกคัก
บรรดาผู้อาวุโสในตระกูลที่พบได้ยากก็ปรากฏตัว ออกมารับแขกทั้งหลาย
“ผู้อาวุโสมู่สิง ได้ยินว่างานเลี้ยงวันเกิดนายผู้เฒ่าวันนี้ ฮูหยินน้อยมู่ก็จะกลับมาหรือ”
มู่สิงยิ้มแต่เปลือกเอ่ยว่า “เรื่องนี้ข้าไม่มั่นใจ ป
