ว่าไม่รอให้เฟิงหรูชิงเอ่ยอะไรอีก สหายชราของเฉียนคุนก็ก้าวออกมาข้างหน้า จับแขนซู่อีไว้
เฟิงหรูชิงบันดาลโทสะ ตวัดขาออกไป
ลูกเตะนี้ปล่อยออกอย่างรุนเกิดเป็นกระแสลมพัดผ่านหูไป
เคราะห์ดีที่คนชราหลบลูกเตะนี้ได้ทัน
กระนั้นลมสายนั้นยังพัดผมที่ไม่มัดไว้อย่างปราณีตของเขาจนยุ่งเหยิง
เฉียนคุนตะลึงงัน มองตาแก่ตรงหน้าอย่างอ้าปากตาค้าง “ปรมาจารย์ไห่หรง ทำไมถึงได้เสียมารยาทกับสตรีเช่นนี้ ต่อให้ฮูหยินท่านนี้รูปงาม แต่เจ้าก็ควรกระทำเช่นนี้ ศักดิ์ศรีข้าถูกทำเจ้าจนป่นปี้หมดแล้ว!”
ตาแก่ไต้ซือไห่หรงนี่เขาเป็นคนพามา แต่เขาคิดไม่ถึงว่าไต้ซือไห่หรงจะไร้มารยาท เห็นหญิงงามก็กระทำกิริยาเสียมารยาทออกไป
………………….
