ุงชิงเอ๋อร์พอดี มันจะได้ไม่พาเจ้าหนีไปไหน”
ชิงน้อยโดดลงมาจากคอหนานเสียนในบัดดล น้ำตานองหน้าเผ่นหนีจากไป
บ้านหลังนี้อยู่ไม่ได้แล้ว มีแต่คนรังแกมัน
มันจะหนีออกจากบ้าน! ไม่กลับมาอีกแล้ว!
เฟิงหรูชิงหัวเราะคิกคักมองชิงน้อยจากไปสักพักค่อยเคลื่อนสายตามองหนานเสียน
“ตอนนั้นคนที่สั่งให้พรรคเภสัชเทพไปหาเรื่องจวนเทียนเสินก็คือเจ้าหรือ”
หนานเสียนนิ่งไปครู่หนึ่ง “ชิงน้อยทำ”
“เจ้าสะกดรอยข้าหรือ” เฟิงหรูชิงหรี่ตาลง
หนานเสียนคิดเล็กน้อย “ชิงน้อยยุยงข้า”
“เจ้าไปหาข้าที่จวนเฟิงอวิ๋นด้วยใช่หรือไม่”
“ก็เป็นชิงน้อย…”
เอาเป็นว่าเรื่องอะไรก็ล้วนเป็นฝีมือชิงน้อย ส่วนตัวเขาเป็นผู้บริสุทธิ์
“จริงหรือ”
เฟิงหรูชิงยิ้มชวนให้คนหวั่นไหว
“จริง” หนานเสียนยืนยัน
“อ้อ ดูท่าชิงน้อยทำอะไรเพื่อข้ามากมาย ต่อไปพวกเราดีกับมันเสียหน่อย อย่าเอาแต่…”
หนานเสียนดึงเฟิงหรูชิงมากอดเบาๆ “เมื่อครู่ข้าเอ่ยวาจาเหลวไหลเอง เรื่องเหล่านั้นข้าเป็นคนสั่งการชิงน้อย ไม่เกี่ยวอะไรกับมันทั้งนั้น”
“…”
คำพูดไร้ยางอายเช่นนี้ กั๋วซือเจ้าพูดออกมาได้อย่างไรกัน
ซู่อีรู้สึกว่าลูกชายของนางเปลี่ยนไป เมื่อก่อนเขาไม่เคยไร้ยางอายถึงเพียงนี้
“ซู่อี” เฟิงหรูชิงหันมองซู่อี
