รับ ฉินฮูหยินแห่งตระกูลฉินส่งคนมาบอกว่าเมื่อครู่นางพบกับเส่าฮูหยินแล้ว”
ถ้าเป็นเมื่อก่อนหากซู่อีกลับมามู่หลิงจะต้องดีใจมากเป็นแน่
แต่ว่า…
เหตุใดต้องเป็นเวลานี้?
ปรมาจารย์ไห่หรงอีกไม่กี่วันก็จะไปแล้ว จะให้ซู่อีเจอกับปรมาจารย์ไห่หรงไม่ได้เด็ดขาด
“เจ้าสั่งลงไป ให้ถานซวงซวงไปคุกเข่าที่ห้องโถงบรรพชน ข้ามีเรื่องต้องออกไปข้างนอก”
มู่หลิงเรียกสติกลับมา เขาจับชายเสื้อแล้วก้าวเท้าออกจากห้องโถงใหญ่ตระกูลมู่ไป
…
ศาลาในสวนดอกไม้
เฟิงหรูชิงจูงมือซู่อีมานั่งลง
ชิงหานกะพริบตาโตๆ สดใสอิงแอบอยู่ที่ต้นขาของเฟิงหรูชิง
“ชิงเอ๋อร์ ไม่ได้เจอกันพักหนึ่งเหตุใดข้ารู้สึกว่าเจ้าผอมลงแล้ว?” ซู่อีจับมือเฟิงหรูชิงด้วยความสงสาร “เป็นเพราะหลายวันมานี้หนานเสียนไม่ได้ดูแลเจ้าเป็นอย่างดีใช่หรือไม่? เจ้ าเป็นหญิงสาวตัวคนเดียวมาจวนเทียนเสินก็ไม่ยอมเอาสาวใช้มาดูแลสักสองสามคน ต่อให้เจ้าไม่พาสาวใช้มาในจวนของเจ้ามีสัตว์วิเศษมากมายเช่นนี้นำติดตัวมาด้วยสักสองสามตัวก็ได้”
เฟิงหรูชิงงุนงง นางกำลังจะบอกซู่อีว่าหนานเสียนไม่ได้อยู่กับนาง แต่ยังไม่ทันได้พูดออกไปเสียงที่แฝงด้วยความตำหนิของซู่อีก็ดังขึ้นอีก
……………..
