นึกถึงการเทศนาที่ได้ฟังก่อนหน้านี้ตอนที่บรรพจารย์เสวียนถีสั่งสอนมหามรรคาแห่งกรรม เขาเคยกล่าวถึงมหามรรคาอื่นด้วยหนึ่งในนั้นมีมหามรรคาสายหนึ่งเหมือนจะสอดคล้องกับเหตุการณ์ที่เกิดในตอนนี้พอดีแต่ต่อให้เขาขบคิดออกแล้วว่ามันเป็นพลังชนิดใด แต่ก็ยังไม่รู้อยู่ดีว่าผู้ที่ควบคุมพลังสายนี้แข็งแกร่งมากเพียงใดส่งผลกระทบกับโลกเทพยุทธ์ได้ทั้งใบเช่นนี้ พลังของเขาจะแข็งแกร่งมากเพียงใดกัน…ท้องนภาถูกทะลวงจนเป็นรู เจียงฉางเซิงกับมรรคาจารย์มหันตภัยเหาะควงสว่านขึ้นไปด้านบนจนมาถึงโลกอิสระอีกดวงหนึ่ง โลกอิสระดวงนี้ก็ตกอยู่ท่ามกลางสงครามเช่นเดียวกัน“ที่แท้เป็นเช่นนี้เอง พลังของเจ้าขึ้นอยู่กับว่าข้าใช้พลังออกมาเท่าใด หากตอนแรกข้าไม่แผ่พลังไปข่มขู่เตือนเจ้าเจ้าก็ไม่มีอะไรอันตรายแล้วอย่างนั้นสินะ”เจียงฉางเซิงถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย มรรคาจารย์มหันตภัยได้ยินคำพูดของเขาก็สีหน้าเปลี่ยนไปทันใดมรรคาจารย์มหันตภัยตอบด้วยเสียงชวนขนหัวลุก “เจ้ามองออกแล้วสินะ แต่พลังที่เจ้าสำแดงออกมาแข็งแกร่งมากพอแล้ว เจ้าเหลือทางเลือกแค่คอยรั้งข้าไว้ หรือถูกข้าสังหารเท่านั้น!”เจียงฉางเซิงเอ่ยว่า “มิได้มีเพียงข้าที่มองออก คนไม่น้อยก็มองจุดนี้ออก
