เป็นคนเก็บความแค้น ต่อให้ไม่อาจทำลายตระกูลฉินวันนี้ชีวิตของตระกูลฉินในวันหน้าก็ไม่ดีนัก…”
ในจวนเทียนเสินนี้อย่างไรฝูจู่ก็เป็นผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่ง
แม้จะบอกว่าไม่รู้ว่าฝูจู่กับปรมาจารย์ไห่หรงใครแข็งแกร่งกว่ากัน แต่ที่ปฏิเสธไม่ได้ก็คืออำนาจและตำแหน่งของเขาสูงกว่าผู้ใด
ฉินลี่ต้องการให้ฝูจู่บ้าคลั่ง เขาจะได้มีโอกาสคว้าผลประโยชน์ ที่น่าเสียดายก็คือแผนการที่เขาคิดพังทลายในที่สุดไม่อาจแย่งชิงตำแหน่งฝูจู่ไปได้
“ข้าเข้าใจแล้วท่านย่า” บนใบหน้าหลัวลี่ปรากฏรอยยิ้ม “ตระกูลฉิน…ไม่มีทางอยู่ได้นานแล้ว”
ใครบ้างไม่รู้ว่าฝูจู่รักและทะนุถนอมกู้อีอีที่สุด และเพื่อโจมตีเขาคนพวกนั้นลงมีดที่ลูกสาวที่เขารักและทะนุถนอมที่สุด
บีบให้คนบ้าคนนี้โกรธตระกูลฉินไม่มีทางมีชีวิตที่ดีอะไร
อย่าเห็นว่าบางครั้งสุนัขนั้นเชื่อง หากเจ้ากล้าทำร้ายลูกของมัน สุนัขเชื่องเพียงใดก็สามารถพุ่งเข้ามากัดเจ้าได้
ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงกู้สื่อที่ไม่ใช่สุนัขเชื่องๆ เขาเป็นสุนัขทิเบตันที่ขี้โมโหและดุร้าย
หลัวลี่อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา ดูพ่อของคนอื่นล้วนรู้จักปกป้องลูกแล้วก็มานึกถึงพ่อของตัวเอง…
ในใจนางเย็นวาบขึ้นมาทันที
……………………
