นเสี่ยวเย่ว์นางก็ไม่ดีใจเช่นนี้เลย
ทว่าครั้งนี้หลัวลี่รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าท่านย่าดีใจมากจริงๆ
“ลี่เอ๋อร์ แม่นางเสี่ยวชิงเป็นคนไม่เลว จำเอาไว้ ต่อไปไม่ว่าเกิดเรื่องอะไรก็ต้องยืนอยู่ข้างนาง”
“เพราะอะไร?”
หลัวลี่ไม่เข้าใจ ท่านย่าชื่นชอบเสี่ยวชิงทว่าก่อนหน้านี้นางไม่มีทางแน่วแน่มั่นคงเช่นนี้ ดังนั้นหลัวลี่มั่นใจว่าจะต้องมีเรื่องบางเรื่องที่นางไม่รู้
เพราะอะไร?
สายตาของฮูหยินผู้เฒ่าอยู่ในภวังค์
เพราะว่า ตระกูลหลัวติดค้างเทียนหยา!
ถ้าไม่ใช่ตอนนั้นตาเฒ่าจะช่วยเทียนหยาเลยตัดสินใจเอาเอง เขาก็ไม่ต้องดำดิ่งลงไปทั้งตัวถูกคนจับไปข่มขู่เทียนหยา
เทียนหยาเป็นคนให้ความสำคัญกับมิตรสหายเช่นนี้จะนั่งยิ่งดูดายไม่สนใจตาเฒ่าได้อย่างไร?
ดังนั้นนี่กำหนดไว้แล้วว่าตระกูลหลัวติดค้างพวกเขา
“ลี่อ๋อร์ มีเรื่องบางเรื่องที่เจ้าไม่ต้องรู้” ฮูหยินผู้เฒ่าลูบศีรษะเล็กๆ ของหลัวลี่ “ไม่เช่นนั้นล้วนไม่เป็นผลดีทั้งต่อเจ้าและต่อแม่นางเสี่ยวชิง”
เหตุใดเทียนหยาจึงไม่กล้าใช้ชื่อนี้ปรากฏตัว?
ก็เพราะเขาเข้าใจ เพื่อประชาชนในใต้หล้าเขาผิดใจกับผู้คนไม่น้อย
หากให้คนในใต้หล้ารู้ว่านางเป็นหลานสาวของเทียนหยา คงจะหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่คนจะลงม
