ยกโทษให้เขาง่ายๆ
ในสายตาของพวกนาง หลัวเฟยผู้นี้ไม่ใช่แค่คนเลวแต่ยังเป็นคนโง่อีกด้วย
“ท่านย่า วันนี้ข้าเพิ่งจะรู้ว่าเสี่ยวชิงไม่ใช่คนจวนเทียนเสิน ดูเหมือนนางจะมาจากที่ที่เรียกว่าแคว้นหลิวอวิ๋น” นิ้วมือของหลัวเหล่าไท่ไท่สั่นทันที “เมื่อกี้เจ้าพูดว่าอะไร?”
“ข้าบอกว่าเสี่ยวชิงไม่ใช่คนจวนเทียนเสิน ข้าได้ยินอนุตระกูลมู่คนนั้นพูด นางเป็นลูกสาวของฮ่องเต้แคว้นหลิวอวิ๋น ท่านย่า แคว้นหลิวอวิ๋นอยู่ที่ใดกัน? หากต่อไปเสี่ยวชิงไปจาก จวนเทียนเสินข้าจะได้ไปหานางได้”
สายตาหลัวลี่แฝงด้วยความไม่เข้าใจ
แม้นางจะเคยไปหอแห่งแรก ทว่าบนแผ่นดินใหญ่นี้หอแห่งแรกตั้งอยู่ทั่วทุกมุมโลก ไม่ใช่แค่แคว้นหลิวอวิ๋นเท่านั้นที่มีหอแห่งแรก
ดังนั้นหลัวลี่ย่อมไม่รู้ว่าแคว้นหลิวอวิ๋นอยู่ที่ไหนกันแน่
“ท่านย่า?”
นานหลัวลี่ก็ไม่ได้คำตอบจากหลัวเหล่าไท่ไท่ นางเงยศีรษะเล็กๆ ขึ้นด้วยความไม่เข้าใจ ความประหลาดใจปรากฏอยู่ในสายตาท่านย่า…ท่านย่าเป็นอะไรไป?
