อิ้นนางเงียบไปสักพักจึงจะเอ่ยถาม
มู่ชิงอิ้นไม่ได้พูดอะไร
เขาย่อมหวังให้พี่สะใภ้กลับมา
ทว่าในบ้านหลังนี้มีเฉินชิงเยียนแล้ว
พี่ใหญ่ดื้อดึงไม่ยอมรับผิดเช่นนี้ พี่สะใภ้กลับมามีแต่จะเสียใจ
ดังนั้นแม้ว่าเขาจะรับปากท่านผู้เฒ่าไปตามหาซู่อี ทว่าหลายวันมานี้ก็ยังไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ เช่นเดิม
มุมปากเฟิงหรูชิงยกยิ้มเย้ยหยัน “ต่อให้สักวันหนึ่งซู่อีกลับมาก็ไม่ใช่เพื่อมู่หลิง ไม่ง่ายเลยกว่านางจะเดินออกจากฝันร้ายได้ ชีวิตนี้ข้าไม่มีทางให้ใครทำให้นางต้องตกลงไปในฝันร้ายอีก”
“ข้าเข้าใจแล้ว” มู่ชิงอิ้นยิ้มบางๆ “ข้าไม่มีทางบังคับให้พี่สะใภ้กลับมา”
เฟิงหรูชิงมองสีหน้าเจ็บป่วยของมู่ชิงอิ้น หลังจากนั้นสักพักจึงจะเอ่ยถาม “สุขภาพของท่านดูเหมือนจะไม่ค่อยดีนัก”
“อื้อ ข้าเคยถูกพิษในครรภ์เพราะท่านแม่ถูกพิษยากต่อการรักษา”
หากเป็นตอนถูกพิษใหม่ๆ ยังพอจะรักษาได้
ทว่าตอนนั้นไม่มีใครรู้ว่าท่านแม่ถูกพิษแล้ว จนกระทั่งคลอดข้าออกมาท่านแม่ก็พิษกำเริบและเสียชีวิตคนอื่นๆ ถึงได้รู้
………………………..
