าตั้งท้องอยู่ แม้แต่คำว่าฮูหยินยังไม่มีทางจะเอ่ยเรียกเจ้า
ทว่าอย่างไรเสียเสี่ยวหลิ่วก็เป็นสาวใช้ ในใจไม่พอใจเพียงใดก็ไม่มีทางแสดงออกมาบนใบหน้า
ระเบียบเข้มงวดเรื่องลำดับขั้นที่ควรมีนางก็ยังเข้าใจอยู่
ถานซวงซวงให้สาวใช้ถือยาวิเศษในมือกำลังจะหันหลังออกไป
ทันใดนั้นฝีเท้าของนางก็หยุดลง ใบหน้างดงามที่เคยมีรอยยิ้มหม่นหมองลงในทันที ความเกลียดชังไม่มีที่สิ้นสุดย้อมดวงตาทั้งสองของนาง
เฟิงหรูชิง!
เหตุใดผู้หญิงคนนี้จึงมาอยู่ที่จวนเทียนเสินได้?
ไม่นานหมัดที่กำแน่นทั้งสองข้างของถานซวงซวงก็คลายออก มุมปากยกยิ้มก้าวเท้าออกไป
“องค์หญิง คิดไม่ถึงว่าจะบังเอิญเช่นนี้ พวกเราเจอกันอีกแล้ว”
…
เสียงที่คุ้นเคยทำให้เฟิงหรูชิงที่กำลังพูดบางอย่างกับหลัวลี่หันหน้าไป
คิ้วของนางยกขึ้นน้อยๆ นัยน์ตากลับปรากฏความตกใจ
ถานซวงซวง…
ไม่ใช่ว่านางลงเอยกับหลิ่วฟู่ยงไปแล้วหรือ?
หลังจากนั้นนางก็ไม่ได้สนใจเรื่องของถานซวงซวงอีก คิดไม่ถึงว่าจะเจอนางที่จวนเทียนเสิน
หรือนี่คือที่เรียกว่า…เส้นทางศัตรูมันแคบ?
………………..
