ยท่านคนก่อนมีความแค้นอะไรกับเจ้ากันแน่เขาถึงได้ทำกับเจ้าเช่นนี้ ตอนนี้เจ้าเป็นอ อิสระแล้วจริงๆ เจ้าจะไปเมื่อไหร่กัน?”
ว่าตามเหตุผลกู้สื่อรับตำแหน่งนายท่านมาสิบปีแล้ว
เวลาสิบปีผู้หญิงคนนี้กลับอยู่ในคุกนี่ ตอนแรกร่างกายของนางเน่าเปื่อยก็ไม่ยอมให้หมอรักษา ผลสุดท้าย…
นอกจากใบหน้าแผลที่จุดอื่นของนางล้วนฟื้นฟูจนหมดแล้ว
ผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดา
อีกทั้งช่วงนี้จวนเทียนเสินก็ไม่ค่อยสงบ เขาไม่อยากเก็บนางไว้ในที่แห่งนี้จริงๆ
หญิงสาวไม่พูด
สิบปีผ่านมาก็เหมือนวันแรก กู้สื่อไม่เคยได้ยินนางเอ่ยปากพูดสักคำ
นางเหมือนเป็นคนใบ้คนหนึ่ง สายตาเลื่อนลอยไม่รู้ว่าพูดไม่ได้จริงหรือรู้สึกว่าพวกเขาเหล่านี้ไม่คู่ควรให้นางเอ่ยปาก
“แม่นาง ข้าขอร้องเจ้าล่ะ เมื่อไหร่เจ้าจะยอมออกไป? มิเช่นนั้นเกิดถูกคนพบเข้าว่าหลังเขาแห่งนี้ของข้าแอบซ่อนเจ้าเอาไว้ แล้วยังจะคิดว่าเจ้าบาดเจ็บเช่นนี้เป็นข้าที่ทำอีก”
กู้สื่อแทบจะร้องไห้แล้ว
ฟ้าดินมีตา
……………..
