ว่าจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าหมู่เกาะนั่นอยู่ที่ไหนกันแน่?
ท้องทะเลกว้างใหญ่เช่นนี้เขาก็ไม่รู้จะไปหาที่ไหน
เด็กหนุ่มมองหงส์ขาวด้วยสายตาดูถูก
รู้แต่แรกว่าเจ้าหงส์ขาวตัวนี้เชื่อถือไม่ได้แต่คิดไม่ถึงว่าจะเป็นถึงขั้นนี้
ทำให้เขาไม่อาจไปพบเสี่ยวจิ่วจิ่วของเขา
โฮ่ว!
ทันใดนั้นเสียงมังกรคำรามก็ดังสนั่นฟ้าดิน
ทั้งท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นดำมืด
ท้องทะเลที่ไร้ขอบเขตส่งเสียงคำราม เกลียวคลื่นอันเชี่ยวกราดราวกับมีลมพายุพัดมา
สัตว์ทะเลวิเศษจำนวนนับไม่ถ้วนเหมือนถูกเรียกว่ายมาหาเด็กหนุ่มอย่างรวดเร็ว
สัตว์วิเศษทั้งหมดเรียงรายอยู่ตรงหน้าเด็กหนุ่ม เหมือนขุนนางที่ทำความเคารพฮ่องเต้ รอคำสั่งเขาอย่างเงียบๆ
“พวกเจ้ารีบไปหาให้ข้า ไปหาเกาะที่เป็นทางไปสู่จวนเทียนเสินนั่นมาให้ข้า”
หน้าตาเด็กหนุ่มดุดัน ใบหน้าอ่อนเยาว์ยังคงอ่อนวัยดังเดิมแตกลับสง่างามหาใดเปรียบ
ตาของหงส์ขาวหรี่ลงในมองสำรวจเด็กหนุ่มที่ราวกับเป็นเจ้านายทันที
เจ้านี่…เป็นคู่มือที่แข็งแกร่ง
ไม่ได้ จะให้เขาได้เจอเสี่ยวชิงโดยเร็วไม่ได้ ไม่เช่นนั้นเกิดแย่งเสี่ยวชิงไปจากข้างกายหนานเสียน แล้วเขาจะเป็นพ่อสามีเสี่ยงชิงได้อย่างไร?
เขาจะสู่ขอซู่อี เสี่ยวชิงก็เป็นคนในครอบครัวของเขาจะให้
