ตอนนี้นางเห็นจากภาพเหมือนที่ตระกูลมู่ส่งมาที่นางเคยพบ…เป็นเขาเมื่อนานหลายปีก่อน หนานเสียในตอนนั้นอายุยังน้อยแต่ก็มีหน้าตาที่ทำให้คนยากที่จะลืมแล้ว และเป็นความบังเอิญครั้งหนึ่ง นางอยู่ในโลกภายนอกจวนเทียนเสินเห็นเด็กชายอายุแปดเก้าปีกำลังเผชิญหน้ากับภัยคุกคามจากคนตระกูลมู่นับไม่ถ้วนก็ยังนิ่งสงบใบหน้าไร้ความเกรงกลัว
เขาเหมือนทวยเทพและคนตรงหน้าเขาเหล่านั้นเป็นเพียงมดแมลงทรงพลังจนทำให้คนตกตะลึงทำให้นาง…ไม่เคยลืมเขาเลยตั้งแต่นั้นมา
ต่อมาตระกูลมู่ก็ส่งภาพเหมือนหนานเสียนหลังโตเป็นหนุ่มมา ได้มองเพียงครั้งเดียวนางก็จมลึกลงไปไม่อาจลืมได้เลย
นางชอบเขามีอะไรผิด?
ไม่รักตัวเองแล้วอย่างไร? นางไม่เคยใส่ใจอะไรมากมายเกินไป
ในเมื่อเฉินเอ๋อร์เป็นน้องชายของนาง เป็นเพราะห่วงใยนางถึงได้เปลี่ยนไปเป็นเช่นนี้ แล้วเหตุใด…เขาถึงไม่เข้าใจนาง?
“เฉินเอ๋อร์ ข้ารู้ว่าเจ้าชอบแม่นางที่ชื่อว่าเฟิงหรูชิงนั่น ข้าเป็นพี่สาวของเจ้าข้าจะไม่ทำให้เจ้าสมหวังได้อย่างไร? หากนางก็จริงใจต่อเจ้าเช่นนั้นข้าจะไปขอร้องท่านพ่อ เขาต้องยอมให้เจ้าไปสู่ขอนาง”
………………
