อะไรอยู่
“ชิงหาน” เฟิงหรูชิงเห็นปากเล็กๆ ของชิงหานกำลังจะขยายใหญ่ก็ลูบศีรษะน้อยๆ ของนางแล้วเอ่ยเสียงเบา “อย่ากัดคนไปทั่วจะปวดท้องได้”
แล้วเถาวัลย์ของชิงหานก็คลายในทันที นางยืนอยู่ข้างกายเฟิงหรูชิงอย่างว่าง่ายจับมือนางไว้เหมือนเด็กที่รู้เรื่องและเชื่อฟัง
“ค่ะท่านแม่”
หากเป็นปกติคนอื่นเห็นเด็กน่ารักรู้เรื่องเช่นนี้มีแต่จะเอ่ยชื่นชม เด็กหญิงคนนี้ว่านอนสอนง่ายจริง
ทว่าตอนนี้ในใจทุกคนมีแต่หวาดกลัวนาง
สัตว์วิเศษที่สามารถแปลงร่าง ต่อให้ภายนอกน่ารักเพียงใดก็ไม่มีใครกล้ามองข้าม
“พอแล้ว เมื่อครู่คำพูดของแม่นางเสี่ยวชิงก็คือคำพูดของข้าด้วย วันหน้าห้ามพูดเรื่องถูกผิดของผู้อื่นข้างนอก” กู้สื่อโบกมือ
“เข้ามา เอาตัวฉินเสี่ยวเย่ว์ออกไปจัดการประหารซะ งานเลี้ยงควรเริ่มได้แล้ว”
…
คืนนี้ถูกลิขิตให้เป็นคืนที่ไม่สงบ
เริ่มจากมู่หลิงพาภรรยาและลูกสาวมาปรากฏว่าถูกขวางไว้นอกประตู ต่อมาตระกูลฉินสามคนก็ถูกไล่ออกจากจวนนายท่าน หลังจากเรื่องแพร่ออกไปจะต้องเกิดพายุลูกใหญ่ขึ้นที่จวนเทียนเ เสินแน่
