นจีนี่มีบางอยู่ไม่ถูกต้อง ด้านขวาของโสมราวกับมีรอยสีม่วงเลือนราง รอยนั้นบางมาก บางจนไม่อาจมองเห็นได้
แสงสว่างวาบขึ้นในหัวเฟิงหรูชิง เมื่อเห็นกู้อีอีหยิบโสมขึ้นมาและกำลังจะกลืนลงท้องสีหน้านางก็เปลี่ยนไปทันที รีบก้าวออกไปยกมือขึ้นปัดโสมใบมือกู้อีอีตกลงพื้น ผลใสราวกับแ แก้วตกลงพื้น็แตกละเอียด
ทุกคนตกตะลึงนิ่งค้างมองเฟิงหรูชิงด้วยความไม่เข้าใจ สายตาแฝงด้วยความตกตะลึงและประหลาดใจ
มองหญิงสาวสีหน้าเย็นชาตรงหน้า สายตาของกู้อีอีงงงันและตกตะลึง “เสี่ยวชิง?”
นี่…เกิดเรื่องอะไรขึ้น?
เหตุใด้เสี่ยวชิงจึงได้โกรธเช่นนี้?
ฉินเสี่ยวเย่ว์ถอนหายใจโล่งอกโดยไม่รู้ตัว ทว่าคนที่ก้าวออกมาคือเฟิงหรูชิงในใจของนางจึงไม่พอใจนัก มุมปากยกยิ้มเย็น “ดูเหมือนจะรู้สึกว่าของขวัญตัวเองแร้นแค้นเกินไป ถึงได้ไม่อย ยากเห็นของขวัญที่คนอื่นให้เลยทำเช่นนี้”
หลัวเฟยไม่พอใจต่อการกระทำของเฟิงหรูชิงเป็นอย่างมาก ครั้งนี้เขาไม่ได้ห้ามปรามฉินเสี่ยวเย่ว์ขมวดคิ้วแน่นมองเฟิงหรูชิงที่ยืนอยู่ข้างหน้า
“แม่นางเสี่ยวชิง นี่เจ้า…” กู้
