้ว
“ลูกสาวสุดที่แล้ว”
เสี้ยวนาทีที่เห็นกู้อีอี สีหน้าขึงเครียดของกู้สื่อก็มลายแล้ว สีหน้าอ่อนโยนอย่างไม่เคยมีมาก่อน
“ท่านพ่อ ใครให้ท่านขับไล่นางออกไป ใครสั่งให้ท่านไล่นางไป!” กู้อีอีโมโหแทบระเบิด
หากนางไม่ได้มาด้านหน้าโดยไม่ตั้งใจ ก็คงไม่รู้ว่าเสี่ยวชิงมาหานางที่จวนเทียนเสิน
น่ารังเกียจก็คือ ท่านพ่อถึงกับขับไล่นางไปจริงๆ!
ทำเกินไปแล้ว!
ซ้ำยังบอกว่าจะไปตามหาเสี่ยงชิงให้นางด้วย
คนหลอกลวง!
กู้สื่อสีหน้าแข็งค้าง กระแอ่มไอแห้งๆ สองคำ “เจ้าฟังข้านะ ข้าแค่…”
เขายังไม่ทันเอ่ยจบ กู้อีอีไม่มองเขาสักนิด วิ่งไปอยู่หน้าเฟิงหรูชิง ยื่นมือออกไปอย่างยินดี
เฟิงหรูชิงยังคงนิ่งสงบ แม่นางงดงามเยี่ยงนี้โผเข้ามาในอ้อมกอดนาง นางจะตอบรับหรือปฏิเสธ
แต่ร่างกายนางตอบสนองอย่างตรงไปตรงมา…
นางยื่นเท้าออกไปโดยไม่ลังเล เตะกู้อีอีกระเด็น
อืม สำหรับผู้หญิงที่ไม่รู้จัก ร่างกายนางปกป้องตัวเองโดยธรรมชาติ นางไม่อาจควบคุมได้
กู้อีอีอึ้งงัน มองหญิงสาวที่ยืนอยู่ภายใต้แสงจันทร์ด้วยความตะลึง จากนั้นก็มองหลัวลี่ข้างกายนางอีกครั้ง กู้อีอีปวดใจ น้ำตาเกือบไหลออกมา
เป็นอย่างคาดจริงๆ เสี่ยวชิงมีคนใหม่อีกแล้ว
ทอดทิ้งนางกับเสี่ยว
